Pęknięty bębenek

Pęknięty bębenek – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Pęknięty bębenek to inaczej uszkodzenie błony bębenkowej spowodowane czynnikami mechanicznymi, fizycznymi, termicznymi lub chemicznymi. Takiemu urazowi towarzyszy ból i przekrwienie w uchu aż do utraty słuchu.

Funkcje, jakie spełnia bębenek

Błona bębenkowa jest membraną oddzielającą ucho zewnętrzne od ucha środkowego. Główną funkcją tej struktury ucha jest przenoszenie dźwięku. To pierwsze ogniwo w łańcuchu transmisji dźwięku. Pęknięcie bębenka jest groźnym, przejściowym lub nieodwracalnym uszkodzeniem słuchu, ryzykiem infekcji w uchu środkowym. Defekt ten znacząco obniża, jakość życia. Prognozy dotyczące przywrócenia słuchu w tym przypadku zależą od przyczyn, stopnia pęknięcia i zastosowanych środków terapeutycznych.

Bębenek składa się z 3 warstw: zewnętrznej, będącej kontynuacją naskórka w skórze kanału słuchowego, środkowej części, która składa się z promienistych i kołowych włóknistych włókien oraz wewnętrznej, czyli błony śluzowej jamy bębenkowej.

Bębenek pełni funkcję ochronną, uniemożliwiając przedostanie się powietrza, wody, ciał obcych i mikroorganizmów do ucha środkowego. Drugą funkcją jest przewodzenie dźwięku. Drgania błony bębenkowej spowodowane przez fale dźwiękowe są przenoszone z niej wzdłuż łańcucha kosteczek słuchowych do aparatu odbierającego dźwięk ucha wewnętrznego.

Pęknięty bębenek – przyczyny

Ze względu na występowanie pęknięcie bębenka dzieli się na pourazowe i pozapalne. Najczęstsze przyczyny pęknięcia bębenka występuje w następujących przypadkach:

  • Ropny przebieg chorób zakaźnych ucha
  • Szybki zewnętrzny spadek ciśnienia podczas lotu samolotem lub uderzenia w ucho za pomocą dłoni lub dowolnego płaskiego przedmiotu
  • Nadmierny hałas
  • Mechaniczne uszkodzenie błony bębenkowej: przez ciała obce lub podczas czyszczenia uszu
  • Uszkodzenia chemiczne (żrące związki chemiczne, zasady, kwasy itp.)
  • Znaczne uszkodzenia termiczne (oparzenie w środowisku produkcyjnym z uszkodzeniem błony bębenkowej).

Czasami, w przypadku ropnego zapalenia ucha, laryngolog ucieka się do wymuszonej perforacji bębenkowej w celu zapewnienia uwolnienia ropnej masy, przywrócenia wentylacji rurki słuchowej i złagodzenia zespołu bólowego.

Objawy pęknięcia bębenka

Najczęściej pęknięciu bębenka towarzyszy silny ból. Można również zaobserwować następujące objawy:

  • Szum w uszach
  • Utrata słuchu
  • Zniekształcenia otaczających dźwięków i mowy
  • Krwawe lub ropne wydzieliny z ucha
  • Zawroty głowy
  • Nudności lub wymioty, które mogą powodować zawroty głowy.

Konsekwencje pęknięcia bębenka

Pęknięty bębenek może doprowadzić do jej całkowitego zniszczenia, częściowego lub całkowitego pęknięcia, naruszenia integralności poszczególnych warstw lub elementów błony. Uszkodzenie błony bębenkowej, w połączeniu z naruszeniem jej integralności, jest uważane za zakaźne i jest niebezpieczne pod względem rozwoju powikłań infekcyjnych:

  • Ostre zapalenie ucha środkowego
  • Przewlekłe ropne zapalenia ucha środkowego
  • Zapalenie błędnika
  • Zapalenie wyrostka sutkowatego
  • Otomycozę (infekcja grzybicza ucha)
  • Torbiel ucha środkowego, cysta, która tworzy się w uchu środkowym z komórek skóry i martwych komórek nabłonka.

Diagnostyka w kierunku pękniętego bębenka

W niektórych przypadkach możliwe jest wizualne zidentyfikowanie pękniętego bębenka. Laryngolog stosuje specjalny lejek. Za pomocą którego małżowina jest odciągnięta. Wtedy możliwa jest jego kontrola. Bardziej dokładne badanie przeprowadzane jest metodą wziernikowania ucha. Jeśli konieczne jest przepisanie antybiotykoterapii. Materiał pobierany jest z ucha w celu badania bakteriologicznego wrażliwości patogenu na różne grupy antybiotyków. Umożliwia to przepisywanie najskuteczniejszych leków i zapobieganie zapaleniu ucha środkowego.

Leczenie – pęknięty bębenek

W niektórych przypadkach leczenie pękniętego bębenka przebiega bez żadnej interwencji. Zachodzi naturalnie. W trudniejszych sytuacjach może być konieczne leczenie operacyjne.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym lub znieczuleniu miejscowym.

Rehabilitacja pooperacyjna może wymagać wymazu z ucha zawierającego roztwór antybiotyku. Okres pooperacyjny ma wiele zaleceń, które należy ściśle przestrzegać:

  • Zapobieganie gwałtownym uderzeniom
  • Niedozwolone jest Intensywne oddychanie nosem i wszelkie inne działania zwiększające ciśnienie w uchu środkowym
  • Niezalecane jest korzystanie z basenu, pływanie. Trzeba starać się unikać gromadzenia się płynu w uchu
  • Nie należy podróżować samolotem
  • Należy unikać chorób zakaźnych narządów słuchu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.