hiponatremia

Hiponatremia – przyczyny, objawy, leczenie, komplikacje

Hiponatremia występuje stosunkowo rzadko. Sód jest elektrolitem i pomaga regulować ilość wody w komórkach i wokół nich. Kiedy poziom wody w organizmie wzrasta, komórki zaczynają puchnąć. Ten obrzęk może spowodować wiele problemów zdrowotnych, od łagodnego do zagrażającego życiu. Leczenie hiponatremii zależy od podstawowego stanu. W zależności od jej przyczyny konieczne może być zmniejszenie ilości spożywanego napoju. W innych przypadkach obowiązkowe może być podawanie dożylne roztworów elektrolitów i leków.

Hiponatremia – objawy

Do objawów przedmiotowych i podmiotowych możemy zaliczyć:

  • nudności i wymioty,
  • ból głowy,
  • zawroty głowy.
  • utrata energii, senność i zmęczenie,
  • niepokój i drażliwość,
  • osłabienie mięśni, skurcze,
  • drgawki,
  • śpiączka.

Kiedy należy iść do lekarza?

Należy szukać pomocy doraźnej, jeśli pojawiły się nudności i wymioty, splątanie, drgawki lub utrata przyjemności. W przypadku nudności, bóli głowy, skurczów lub osłabienia, należy skontaktować się z lekarzem. W zależności od zakresu i czasu trwania leczenia, lekarz może zalecić natychmiastową opiekę medyczną.

Hiponatremia – przyczyny

Sód odgrywa kluczową rolę w naszym ciele. Pomaga utrzymać równowagę płynów w organizmie. Normalny poziom sodu we krwi wynosi od 135 do 145 miliekwiwalentów na litr. Hiponatremia występuje, gdy poziom sodu jest niższy niż 135.

Wiele możliwych problemów zdrowotnych i czynników, związanych ze stylem życia może prowadzić do hiponatremii, w tym:

  • niektóre lekarstwa – takie jak leki na bazie wody (diuretyki), leki przeciwdepresyjne i leki przeciwbólowe, mogą zakłócać normalny zakres normy.
  • problemy z sercem, nerkami i wątrobą. Zastoinowa niewydolność serca i niektóre choroby, wpływające na nerki lub wątrobę, mogą powodować pojawienie się płynów, obniżając ogólny poziom.
  • zespół niewłaściwego hormonu antydiuretycznego (SIADH). W takich warunkach w moczu wytwarzane są wysokie poziomy hormonu antydiuretycznego.
  • przewlekłe, ciężkie wymioty lub biegunka i inne przyczyny odwodnienia – ciało traci elektrolity i przyczynia się to np. do wzrostu poziomu ADH.
  • picie zbyt dużej ilości wody – picie wody może spowodować niski poziom sodu przez przytłaczanie zdolności wydzielania wody przez nerki. Tracimy sód przez pot, picie zbyt dużej ilości wody podczas ćwiczeń wytrzymałościowych, takich jak maratony lub triatlonu, może także rozrzedzić zawartość sodu we krwi.
  • zmiany hormonalne – niewydolność nadnercza (choroba Addisona) wpływa na zdolność nadnerczy do produkcji hormonów, które pomagają organizmowi utrzymać równowagę sodu, potasu i wody. Niski poziom hormonu tarczycy może również powodować niski poziom sodu we krwi.
  • amfetamina – zwiększa ryzyko.

Czynniki ryzyka

Następujące czynniki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiponatremii:

  • wiek – starsi ludzie mogą mieć czynniki, przyczyniające się do hiponatremii, w tym zmiany związane ze starzeniem się.
  • niektóre leki,
  • stany chorobowe, zwiększające wydalanie wody z organizmu,
  • intensywne ćwiczenia fizyczne.

Komplikacje

W przewlekłej hiponatremii, stężenie sodu spada stopniowo przez 48 godzin lub dłużej. W ostrej hiponatremii stężenie sodu gwałtownie spada – co powoduje niebezpieczny efekt w wyniku śpiączki i śmierci.

Kobiety w wieku przedmenopauzalnym wydają się być najbardziej narażone na uszkodzenia mózgu, związane z hiponatremią. Może to być związane z wpływem hormonów płciowych na zdolność organizmu do równoważenia poziomu sodu.

Hiponatremia – prewencja

Poniższe środki mogą zapobiec w pojawieniu się tego schorzenia:

  • Leczenie chorób, przyczyniających się, takich jak niewydolność nadnerczy, może zapobiec niskiej zawartości sodu we krwi.
  • Kształcenie się, jeśli mamy schorzenie, zwiększające ryzyko pojawienia się niebezpiecznego poziomu sodu lub przyjmujemy leki moczopędne, pamiętajmy o oznakach i objawach niskiego poziomu sodu we krwi. Zawsze rozmawiajmy z lekarzem o ryzyku, związanym z przyjmowaniem nowego leku.
  • Podejmijmy środki ostrożności podczas aktywności o wysokiej intensywności. Sportowcy powinni przyjmować tylko tyle płynu, ile tracą z powodu pocenia się podczas wyścigu.
  • Pragnienie jest ogólnie dobrą wskazówką, ile wody lub płynów potrzebujemy.
  • Rozważmy picie napojów sportowych podczas wymagających zajęć. Zapytajmy swojego lekarza o zamianę wody na napoje sportowe, zawierające elektrolity, jeżeli będziemy brać udział w zawodach wytrzymałościowych, takich jak maratony, triathlony czy inne wymagające zajęcia.
  • Pijmy wodę z umiarem – woda pitna ma zasadnicze znaczenie dla naszego zdrowia, więc upewnijmy się, że pijemy wystarczającą ilość płynów. Ale nie przesadzajmy. Pragnienie i kolor moczu są najlepszymi wskazówkami, do ocenienia ile wody potrzebujemy. Jeśli nie jesteśmy spragnieni, a nasz mocz jest bladożółty, prawdopodobnie dostarczamy wystarczającą ilość wody.

Leczenie

Przede wszystkim chodzi tutaj o zajęcie się podstawową przyczyną. Jeśli u pacjenta występuje umiarkowana, chroniczna hiponatremia, spowodowana dietą, lekami moczopędnymi lub piciem zbyt dużej ilości wody, lekarz może nam zalecić czasowe ograniczenie płynów. Może zalecić stosowanie diuretyków, aby zwiększyć poziom sodu we krwi.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.