Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Choroba okluzyjna – objawy, przyczyny powstawania, leczenie

Choroba okluzyjna nazywamy zaburzenia funkcji jednej z części układu narządu żucia, czyli szczęki doprowadzając do jej dysfunkcji. Do tego układu zaliczamy nie tylko zęby, ale także mięśnie i staw skroniowo- żuchwowy. Choroba ta polega na nieprawidłowym styku zębów dolnej i górnej szczęki, co doprowadza do nieodpowiedniej pracy stawów skroniowo- żuchwowych i stale napręża mięśnie co prowadzi do ich uszkodzenia i nadwyrężenia w rezultacie czego, dochodzi do nadmiernej pracy zębów i ich niszczenia poprzez np. zgrzytanie zębami czy zaciskanie zębów.

Choroba okluzyjna inaczej nazywana jest także jako okluzja urazowa czy zgryz urazowy. Nieprawidłowe kontakty okluzyjne będą negatywnie rzutowały na stan i funkcję mięśni żucia oraz stawu skroniowo- żuchwowego. Osoba cierpiąca na tą chorobę przez długi czas może nie odczuwać żadnych dolegliwości, ponieważ organizm w naturalny sposób stara się rekompensować postępujące zmiany w okluzji. Jednakże jeśli nie podejmie się leczenia we wczesnym stadium rozwijającej się choroby, objawy urazu zgryzu mogą stać się bardzo dokuczliwe.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Choroba okluzyjna – objawy choroby

Objawy choroby okluzyjnej  W początkowej fazie choroby objawy nie są odczuwalne przez pacjenta, jednak rozpoznanie i podjęcie odpowiedniego leczenia stomatologicznego już na początku choroby pomaga zapobiec późniejszym powikłaniom oraz długotrwałemu leczeniu, co jest w dużej mierze bardzo uciążliwe dla pacjenta. Do objawów choroby okluzyjnej zaliczamy:

  • bóle zębów oraz mięśni twarzy – narastające bóle mogą świadczyć o zaawansowaniu choroby. Pojawiające się symptomy zaburzeń dotyczą zębów i przyzębia oraz mięśni twarzy i stawów skroniowo- żuchwowych. Najczęstszym pierwszym symptomem choroby jest dyskomfort podczas żucia. Jest to rezultat przeciążenia przyzębia zębów objętych chorobą;
  • starcie zębów, czyli odpryski na szkliwie czy przyszyjkowe ubytki klinowe (to podstawowe objawy wewnątrzustne);
  • przy objawach choroby okluzyjnej towarzyszy często uszkodzenie obecnych w jamie ustnej uzupełnień protetycznych tj. koron, mostów czy protez;
  • nadwrażliwość zębów na bodźce termiczne – tkanki miękkie otaczające zęby mogą także stać się miejscem występowania symptomów zgryzu urazowego;
  • rozchwianie zębów;
  • powstawanie recesji, czyli obniżenie linii dziąseł

Jest to kilka przykładów objawów wewnątrzustnych, jednakże występują także objawy mięśniowe takie jak:

  • odrętwienie mięśni twarzy, czyli nadmierne napięcie mięśni, występuje najczęściej o poranku;
  • bóle mięśni żucia ( odpowiadają one za ruchy układu skroniowo- żuchwowego);
  • bóle głowy– migreny. Występują podczas nadmiernego napięcia mięśni żucia na skutek zmienionej pozycji żuchwy w stosunku do szczęki (tzw. zaburzenie równowagi okluzyjnej).

Należy zaznaczyć, iż nieleczona choroba okluzyjna prowadzi do poważnych zmian w stawach skroniowo- żuchwowych. Takim zmianom towarzyszy ból i zjawiska akustyczne tj. przeskakiwanie i trzeszczenie w obrębie stawów skroniowo- żuchwowych.

Choroba okluzyjna – przyczyny

Nie ma bezpośredniej przyczyny powstawania okluzji. To zdolności adaptacyjne naszego organizmu decydują o tym czy te nieprawidłowości ukazują się w postaci bólu czy innych nieprzyjemnych doznań. Jedną z przyczyn są wady zgryzu. Mogą się pojawiać jako wady wtórne lub pierwotne. Pierwotne wady zgryzu związane są z zaburzeniami w obrębie twarzoczaszki. Wady wtórne natomiast wynikają z innych chorób np. przemieszczanie się zębów w zaawansowanych stanach zapalnych przyzębia.

Jedną z częstszych przyczyn jest występowanie objawów Gordona tj. zjawisko polegające na przesuwaniu się zębów w kierunku luki po utraconym zębie. Zęby, które uległy przemieszczeniu naruszają prawidłową równowagę w kontaktach pomiędzy łukiem górnym i dolnym. Innym powodem powstawania okluzji jest wypełnienie stomatologiczne w ubytkach zębów, które znacznie różnią się kształtem od naturalnych kształtów zębów.

Nieprawidłowo ułożone lub nawet zużyte mogą doprowadzać do występowania zaburzeń podczas zwierania zębów, a w następstwie do wystąpienia choroby okluzyjnej. Ta sama sytuacja powtarza się w przypadku źle wykonanych uzupełnień protetycznych takich jak korony, licówki czy mostki. Nawyki związane z obgryzaniem paznokci czy zgrzytaniem zębami nazywamy para funkcjami, które także należą do czynników zakłócających okluzję.

Leczenie choroby okluzyjnej

Diagnostyka i leczenie odbywa się w gabinecie stomatologicznym. Ze względu na wieloczynnikowość tego schorzenia leczenie nie jest jednorodne i wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta.  Po dokładnym zbadaniu pacjenta lekarz może wprowadzić odpowiednie leczenie. Ze względu na wieloczynnikowość choroby do procesu leczenia potrzebny jest cały zespół specjalistów z różnych dziedzin stomatologii, m.in. leczenie protetyczne, ortodontyczne, periodontologiczne, zachowawcze).

W terapii stosowane są także korekty zgryzu, wymiana wadliwych wypełnień w ubytkach zębów. Czasami pomocne jest także nałożenie szyn relaksacyjnych czy leczenie ortodontyczne. Ze względu na to, że choroba okluzji jest złożonym schorzeniem to leczenie też jest długoterminowe.


loading...

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *