Deprywacja sensoryczna

Deprywacja sensoryczna – przyczyny, objawy, leczenie

Deprywacja sensoryczna jest to sposób na głęboki relaks i zwalczenie bólu, dzięki izolacji od świata zewnętrznego. Pozbawienie odczucia lub bodźca jest ciągłym spadkiem liczb wrażeń zmysłowych, które przechodzą przez kanały percepcyjne. Jest to stan, w którym pojawia się „głód” zmysłów, gdy następuje gwałtowna spadek przechodzących informacji. Brak percepcji prowadzi do tego, że wyobraźnia jest aktywowana. Pojawiają się halucynacje i złudzenia wzrokowe, które są postrzegane przez osobę, jako „nienormalne”, ale w rzeczywistości jest to tylko reakcja obronna psychiki.

Czym jest deprywacja sensoryczna?

W zależności od czasu trwania deprawacji u danej osoby rozwija się niestabilność umysłowa, zaburzenia procesów myślowych, chwiejność emocjonalna, zmiany nastroju i zaburzenia snu. W historii zdarzają się przepadki, gdy osoba świadomie ogranicza kontakt ze światem zewnętrznym, aby lepiej poznać siebie i otworzyć możliwości percepcji. Długotrwały brak kontaktu z innymi ludźmi, wkluczenie źródeł percepcji, prowadzi do pojawienia się niezwykłych, zmienionych stanów świadomości.

Deprawacja sensoryczna jest często przeprowadzana w celach eksperymentalnych. Celem takich eksperymentów jest badanie stanu i możliwości danej osoby w warunkach ograniczonej percepcji. W normalnych warunkach osoba ma możliwość kontaktu ze światem zewnętrznym, kontakt ten odbywa się poprzez kanał percepcji: dotyk, węch, wzrok, słuch, smak, wrażenia dotykowe. Brak tych kanałów prowadzi do powstania nadzwyczajnych stanów.

Czynniki ryzyka u dzieci

Mówienie o deprawacji sensorycznej bodźców u dzieci oznacza zaburzenie wrażliwości na sygnały pochodzące ze świata zewnętrznego. U dzieci zaburzenie to dzieli się na całkowite lub częściowe i może prowadzić do opóźnienia rozwoju umysłowego. Bardziej powszechna jest deprawacja wizualna i słuchowa. Niebezpieczeństwo polega na pozbawieniu dotykowego, wizualnego kontaktu głosowego z matką w pierwszych miesiącach życia. Dzieci wychowane w szkołach z internatem, które nie mają rodzin, często nie odczuwają nowych wrażeń, ponieważ są stale w tych samach warunkach. Dzieci doświadczające deprawacji sensorycznej mają słabo rozwinięte zdolności motoryczne, opóźnienie rozwoju mowy i upośledzenie umysłowe.

Czynniki rzeka u dorosłych

Uczucie pozbawienia bodźców pojawia się celowo lub spontanicznie. Na przykład wiele osób używa zatyczek do uszu lub opaski na oczu podczas snu. Robią to świadomie, a tam samym pozbawiają się pełnoprawnego postrzegania światła i dźwięków. W innych przepadkach ludzie znajdują się w takich warunkach w sposób niezamierzony. Na przykład załogi okrętów podwodnych, stacji kosmicznych, speleologów, którzy przez długi czas tracą kontakt ze światem zewnętrznym.

Komunikacja ze znanym światem zostaje utracona, a zatem następuje zmiana funkcji umysłowych, w mowie, myśleniu, komunikacji. Zdarzają się przepadki, gdy osoba świadomie stwarza warunki do pozbawienia kanałów percepcji, aby dojść do określonego stanu. Starożytni mnisi udali się, więc do jaskini, gdzie znajdowało się małe słone jezioro, które ma temperaturę ludzkiego ciała. Po zanurzeniu w wodzie doznali uczuć, które później został opisane, jako stan nieważkości własnego ciała. Obecnie taki stan można uzyskać dzięki komorze flotacji lub deprawacji sensorycznej.

Deprywacja sensoryczna – przyczyny

Pojawienie się deprawacji sensorycznej jest spowodowane dwoma warunkami: skrajnymi sytuacjami i wadami fizycznymi osób. Pozbawienie bodźca jest jawne lub ukryte. Tak, więc w pierwszym przypadku jest to typowe dla dzieci, które nie korzystają już z opieki w domu dziecka i u więźniów. W drugim przypadku deprawacja przejawia się w każdych, nawet zewnętrznych warunkach. Przyczyny deprywacji sensorycznej u dziecka są podzielone na zewnętrzne i wewnętrzne.

Przyczyny zewnętrzne:

  • Porzucenie dziecka przez matkę
  • Brak uwagi i troski o noworodka
  • Fizyczna nieobecność matki lub ojca przez długi czas
  • Długi pobyt dziecka w domu dziecka
  • Lekceważenie potrzeb dziecka w rozwoju i postrzeganiu otaczającego świata
  • Obecność wad sensorycznych, takich jak ślepota, głuchota, autyzm itp.

Przyczyny wewnętrzne:

  • Temperament dziecka, zwłaszcza jego indywidualna rozwój.
  • Wiek dziecka. Są delikatne okresy, kiedy dziecko najbardziej potrzebuje komunikacji z matką. Przewiązanie do matki jest najważniejsze w wieku od półtora roku do trzech lat. Po tam okresie dziecko zaczną budować relacje ze światem zewnętrznym.
  • Noworodek zacznie uczuć się o świecie za pośrednictwem matki. W warunkach zerwania kontaktu z matką lub świadomego pozbawiania dziecka możliwości komunikacji dziecko zaczyna doświadczać problemów w postrzeganiu otaczającego świata.
  • Świadomość osoby pozbawionej zewnętrznej stymulacji osiąga zmieniony stan, w którym pojawiają się niezwykłe, nieprawdopodobne odczucia.

Przyczyny deprywacji sensorycznej u dorosłych:

  • Więźniowie odbywający wyroki.
  • Długi pobyt w tym samym miejscu, niezdolność do wejścia w interakcje ze światem zewnętrznym.
  • Pozbawienie percepcji w wyniku urazów lub chorób prowadzących do utraty wzroku, głuchoty, utraty wrażliwości itp.
  • Praktyki duchowe, które prowadzą do świadomego spadku percepcji, na przykład jogi, medytacji.
  • Ekstremalne pozbawienie percepcji, na przykład wyłączenie światła na długi okres.
  • Aktywność zawodowa.

Udowodniono, że deprawacja sensoryczna bodźców wpływa na psychikę konstruktywnie lub destrukcyjnie. U osób nieprzygotowanych emocjonalnie i psychicznie do pozbawienia percepcji deprawacja powoduje nieprzyjemne uczucia, zaburzenia w funkcjonowaniu ciała, a nawet śmierć. Badania w dziedzinie deprawacji pomogły lepiej zrozumieć takie zjawiska jak autyzm, klaustrofobia (strach przed ograniczoną przestrzenią), strach przed ciemnością i inne choroby. W przepadkach konstruktywnego wpływu, pozbawienie percepcji przez jakiś czas prowadzi do zmienionych stanów świadomości, pomagając lepiej poznać siebie i wniknąć w głąb umysłu.

Deprywacja sensoryczna – objawy

Brak informacji sensorycznych prowadzi do emocjonalnego i zmysłowego głodu. W rezultacie osoba aktywuje proces wyobraźni i percepcji. W zależności od czasu pobytu w warunkach ograniczonej percepcji, rozwijają się zmiany nastroju, apatia.

Topowe objaw, które wstępują podczas deprawacji sensorycznej bodźców:

  • Zakłócenia w kierunku myślenia
  • Zaburzenia w pracy wyższych funkcji umysłowych: werbalno-logiczne myślenie, mowa, uwaga, zapamiętywanie
  • Dezorientacja w czasie i przestrzeni
  • Nieprzyjemne doznania w organizmie: bóle głowy, suchość w ustach, ból oczu, swędzenie
  • Halucynacje, złudzenia.
  • Szalone pomysły
  • Tymczasowa psychoza
  • Zaburzenia depersonalizacji – zmiany w schemacie ciała
  • Zmiany zwyrodnieniowe komórek nerwowych
  • Pojawienie się specjalnych stanów mentalnych
  • Zmiany snu i czuwania
  • Skargi na nagły strach przed ciemnością, ograniczoną przestrzenią.

Osoba pozbawiona wolności wskazuje następujące symptomy:

  • Lęki i fobie
  • Zwiększony niepokój
  • Niezadowolenie z siebie i ze świata
  • Depresja, naprzemienna agresja
  • Zwiększona kreatywność
  • Zwiększona podatność na sugestie
  • Niechęć do robienia czegokolwiek, apatia.

Ważną rolę w percepcji zmysłowej odgrywa sfera emocjonalna. Istnieją dwa typy zmian emocjonalnych w przypadku deprawacji bodźców:

  • Zwiększona chwiejność emocjonalna przy ogólnym spadku poziomu emocjonalnego. W tam przypadku ludzie zaczynają gwałtownie reagować na pojawiające się wydarzenia. Na przykład w stanie depresji lub strachu mogą nagle pojawić się ostre uczucia euforii, nadpobudliwości i śmiechu.
  • Utrata lub brak emocjonalności w odniesieniu do czynników, które były wcześniej znaczące. Hobby, zainteresowania, które w przeszłości wywoływały pozytywne emocje, stają się nieistotne i obojętne dla człowieka.
  • Osoba pozbawiona z pewnych powodów możliwości postrzegania otaczającej rzeczywistości jest podatna na problem psychiczne, psychiatryczne i somatyczne. Świadomie deprawacja sensoryczna oznacza głód, którego człowiek doświadcza w wyniku braku informacji i komunikacji z innymi ludźmi.

Deprywacja sensoryczna – leczenie

Ponieważ deprywacja sensoryczna często wstępuje w połączeniu z innymi rodzajami deprawacji, leczenie jest również złożone. Można całkowicie pozbyć się tego stanu, eliminując przyczyny. Ale tutaj pojawia się trudność, która polega na tam, że prawdziwe przyczyny mogą być trudne do określenia, ponieważ konsekwencje deprawacji wpływają na różne struktury osobowości człowieka. Specjaliści zaangażowani w leczenie tego zaburzenia to psychiatra i psychoterapeuta. Często leczenie dzieli się leki i kuracje psychoterapeutyczne. W niektórych przepadkach używane są obie metody leczenia.

Często stosowane leki przeciwdepresyjne, uspokajające, nasenne, które pomagają osobie osiągnąć stan wyciszenia. Psychoterapia jest niezbędna w leczeniu deprawacji sensorycznej, ponieważ bardzo ważne jest dojście do stanu sprzed chorób. Długotrwałe niedostatki prowadzą do załamania kontaktu z otoczeniem, psychoterapia pomaga wznowić utracony kontakt.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.