Mieszana choroba tkanki łącznej

Mieszana choroba tkanki łącznej – przyczyny, objawy, leczenie

Mieszana choroba tkanki łącznej (zespół Sharpa) charakteryzuje się objawami wielu chorób, głównie tocznia, twardziny i zapalenia wielomięśniowego. Z tego powodu mieszana choroba tkanki łącznej jest czasami nazywana chorobą krzyżową. W chorobie tej objawy poszczególnych chorób zwykle nie pojawiają się wszystkie naraz. Zamiast tego pojawiają się konsekwentnie przez wiele lat, co komplikuje diagnozę.

Wczesne objawy są często obserwowane na rękach. Obrzęk palców (palce kiełbaskowate), a także blednięcie i drętwienie końców palców. W późniejszych stadiach możliwe jest uszkodzenie niektórych narządów, takich jak płuca, serce i nerki.

Mieszana choroba tkanki łącznej – przyczyny

Co może wywołać takie zaburzenie w obronie organizmu jak mieszana choroba tkanki łącznej? Lekarze sugerują, że długotrwałe stosowanie niektórych leków może wpływać na pracę układu odpornościowego. Główną rolę w występowaniu reakcji autoimmunologicznych odgrywają zaburzenia hormonalne i związana z wiekiem zmiana w układzie hormonalnym. Z tego powodu mieszaną chorobę tkanki łącznej często obserwuje się u nastolatków i kobiet w okresie menopauzy.

Negatywne emocje mogą również wpływać na pracę układu odpornościowego. Psychosomatyka mieszanych chorób tkanki łącznej wiąże się z poważnym stresem. Ta patologia występuje częściej u osób podatnych na depresję, a także u pacjentów z nerwicą i psychozą. Przyjmuje się, że choroba rozwija się u osób z genetyczną predyspozycją po infekcji wirusowej.

Mieszana choroba tkanki łącznej – objawy

W mieszanej chorobie tkanki łącznej chory ma objawy różnych chorób reumatycznych:

  • Układowy toczeń rumieniowaty
  • Zapalenie skórno-mięśniowe
  • Twardzina
  • Reumatoidalne zapalenie stawów
  • Zapalenie wielomięśniowe.

Chory nie musi mieć pełnego obrazu wszystkich powyższych chorób. Zwykle występuje kilka objawów charakterystycznych dla różnych schorzeń autoimmunologicznych.

Zwykle mieszana choroba tkanki łącznej najbardziej przypomina twardzinę. Zapalenie stawów i bóle stawów występują u 95% pacjentów, obrzęk rąk – u 88%, zespół Raynauda – w 84%, zaburzenia ruchliwości przełyku – u 77%, zapalenie mięśni – w 72%, powiększenie węzłów chłonnych – u 68%, gorączka, zapalenie mięśnia sercowego, powiększenie wątroby i śledziony- u 20-33% pacjentów. Uszkodzenie nerek jest charakterystyczne dla dzieci, u dorosłych rzadko.

Możliwe wczesne objawy mieszanego zaburzenia tkanki łącznej:

  • Ogólny zły stan zdrowia. Złe samopoczucie, zmęczenie, lekki wzrost temperatury.
  • Zimne i odrętwiałe palce. Jednym z najczęstszych wczesnych wskaźników jest zjawisko Raynauda – zimne lub odrętwiałe palce, często pod wpływem niskiej temperatury lub stresu. Palce mogą posiadać biały, a następnie fioletowo-niebieski odcień z powodu zwężenia naczyń krwionośnych. Po rozgrzaniu naczynia krwionośne odprężają się, przepływ krwi zostaje wznowiony, a palce zmieniają kolor na czerwony.
  • Obrzęk palców. Wiele osób z mieszaną chorobą tkanki łącznej ma opuchliznę dłoni i palców, czasami tak silnych, że palce wyglądają jak kiełbaski.
  • Ból mięśni i stawów. Mieszana choroba tkanki łącznej może również powodować bóle mięśni, obrzęk i bóle stawów. W niektórych przypadkach występuje deformacja stawów, tak jak w reumatoidalnym zapaleniu stawów.

Mieszana choroba tkanki łącznej – diagnostyka

Do zdiagnozowania mieszanej choroby tkanki łącznej wymagane są następujące badania: ogólne i biochemiczne testy krwi i moczu, czynnik reumatoidalny i swoiste immunoglobuliny. Jeśli to konieczne, lekarz może zlecić USG nerek, a także prześwietlenie płuc i echokardiogram.

Mieszana choroba tkanki łącznej – leczenie

Metody leczenia mieszanej choroby tkanki łącznej ma na celu przede wszystkim zahamowanie odpowiedzi autoimmunologicznej. Chorym przepisywane są:

  • Hormony kortykosteroidowe: „deksametazon”, „metipred”, „prednizolon”. Leki te zmniejszają reakcję autoimmunologiczną i stany zapalne stawów.
  • Cytostatyki: Azathioprine, Imuran, Plaquenil. Leki również hamują układ odpornościowy.
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne: „Diklofenak”, „Voltaren”.
  • Antagoniści wapnia: „werapamil”, „diltiazem”, „nifedypina”. Leki te są przepisywane w celu zapobiegania uszkodzeniom układu sercowo-naczyniowego.
  • Inhibitory pompy protonowej: Omeprazol. Lek pomaga chronić błonę śluzową żołądka przed agresywnym działaniem leków. Tak złożone leczenie zapobiega zaostrzeniu się choroby i pozwala uzyskać stabilną remisję.

Należy pamiętać, że leki stosowane w leczeniu mieszanej choroby tkanki łącznej znacznie zmniejszają odporność. Dlatego chorzy muszą chronić się przed kontaktem z osobami przechodzącymi infekcje.

Komplikacje

Mieszana choroba tkanki łącznej może powodować poważne powikłania, w tym:

  • Zaburzenia w pracy płuc. Wysokie ciśnienie krwi wpływające na tętnice płuc (nadciśnienie płuc) jest najczęstszą przyczyną śmierci u pacjentów z mieszaną chorobą tkanki łącznej.
  • Choroba serca. Mieszana choroba tkanki łącznej czasami prowadzi do zapalnego okolicy serca.
  • Niewydolność nerek. Uszkodzenie nerek, wywołane przez mieszaną chorobę tkanki łącznej, może rozwijać się przez kilka lat bez pojawienia się objawów i ostatecznie przekształcić się w niewydolność nerek.

Skutki uboczne terapii

Zwykle kortykosteroidy są stosowane w celu wyeliminowania objawów mieszanej choroby tkanki łącznej. Są skuteczne w leczeniu choroby, ale ich stosowanie wiąże się z ryzykiem. W przypadku przyjmowania kortykosteroidów, lekarz prowadzący prawdopodobnie będzie monitorować działania niepożądane, takie jak osteoporoza, osłabienie mięśni i infekcje.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.