Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt
Filter by Custom Post Type

Zespół cieśni nadgarstka – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Zespół cieśni nadgarstka jest schorzeniem charakteryzującym się bólem, mrowieniem, drętwieniem i innymi objawami w obrębie ręki i ramienia. Ból i inne objawy występują w nerwie środkowym, co zapewnia wrażliwość palców i kontroluje kciuk.

Przyczyny zespołu cieśni nadgarstka

Bezpośrednią przyczyną zespołu cieśni nadgarstka jest ucisk nerwu pośrodkowego w okolicy nadgarstka, gdzie nerw przechodzi przez cieśń, utworzoną przez kości nadgarstka i poprzeczne więzadło nadgarstka. Różne sytuacje mogą prowadzić do stanu zapalnego i obrzęku w stawie, ścięgnach i mięśniach wewnątrz kanału nadgarstka. Najczęściej jest to zadanie, które wymaga częstych powtarzających się ruchów. Szczególnie predysponowane są prace przy komputerze, grze na pianie. Inne warunki obejmują:

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb
  • Zapalenie stawów lub inne schorzenia reumatyczne wpływające na nadgarstek i rękę
  • Uszkodzenie nadgarstka
  • Działania wymagające silnego ściskania lub chwytania
  • Ciąża lub stosowanie środków antykoncepcyjnych w obu przypadkach występuje magazynowanie płynów i obrzęk rąk
  • Guz nerwu pośrodkowego
  • Cukrzyca
  • Choroby tarczycy
  • Akromegalia (rzadka choroba, charakteryzująca się patologicznym wzrostem dłoni).

Zespół cieśni nadgarstka – objawy

Rozpoznanie opiera się na analizie ruchu, który wywołuje objawy, jeśli nie ma obciążenia nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Obecność dodatnich testów zespół cieśni nadgarstka wskazują lekkie odgłosy w miejscu przejścia nerwu w nadgarstku, towarzyszy temu mrowienie w palcach i dłoniach a przy maksymalnym zgięciu w nadgarstku przez około 3 minuty pojawia się niewielki ból i mrowienie dużych, palców wskazujących, środkowych.

Na początkowym etapie objawy pojawiają się i mają nieokreśloną bolesną naturę przez kilka miesięcy. Kiedy pojawiają się po raz pierwszy, nie budzą podejrzeń, a opieka medyczna jest wymagana tylko wtedy, gdy stają się bardziej widoczne. Objawy stają się trwałe i charakteryzują się silnym bólem. W przypadku braku leczenia dochodzi do stopniowego
osłabienia i wyczerpania mięśni kciuka.

Najczęściej pojawiające się objawy to:

  • Mrowienie i drętwienie palców jest pierwszą oznaką tego zespołu, są natychmiast po przebudzeniu, ale całkowicie wyeliminowane w okolicy południa. Wraz z rozwojem zespołu zaczynają pojawiać się w nocy, a następnie w ciągu dnia.
  • Na początku dana osoba ma bóle o charakterze pieczenia lub mrowienia. Pojawiające się w nocy, przerywają sen, a osoba musi się obudzić, aby opuścić dłoń lub potrząsnąć ręką. Takie działania przyczyniają się do normalizacji krążenia krwi w palcach, a bóle są eliminowane.
  • Przy zaostrzeniu objawów chory ma osłabioną rękę i nie może wykonywać precyzyjnych ruchów. Trudno mu utrzymać małe przedmioty, a takim działaniom towarzyszy poczucie, że same wypadają z rąk.
  • Zmniejszone czucie pojawia się ze znacznym uszkodzeniem nerwu pośrodkowego. Jedna trzecia chorych skarży się na reakcję na nagłą zmianę temperatury lub zimna: uczucie pieczenia lub bolesne drętwienie odczuwalne w dłoni.
  • Zanik mięśni pojawia się przy braku leczenia w późnych stadiach choroby. Chory ma wizualne zmniejszenie wielkości mięśni. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do deformacji ręki, która staje się podobna do łapy małpy (kciuk zostaje przeniesiony na płaską dłoń).
  • Przebarwienia skóry pojawiają się w wyniku naruszenie unerwienia komórek skóry, co prowadzi do zakłócenia ich odżywiania. W rezultacie skóra palców i obszar dłoni, przybiera jaśniejszy odcień.

Diagnostyka zespołu cieśni nadgarstka

Aby zdiagnozować zespół cieśni nadgarstka, pacjent potrzebuje konsultacji z neurologiem. Plan badań obejmuje specjalne testy, metody instrumentalne i laboratoryjne.

Testy na zespół kanału nadgarstka:

  • Test Tinnel. Dotknięcie dłoni w obszarze najwęższej części kanału nadgarstka powoduje uczucie mrowienia w palcach.
  • Test Falena. Pacjent powinien maksymalnie zgiąć rękę w okolicy nadgarstka i przytrzymać ją przez minutę. W zespole kanału nadgarstka obserwuje się wzrost mrowienia i drętwienia i bólu.
  • Test mankietowy. Między łokciem a nadgarstkiem znajduje się mankiet aparatu do pomiaru ciśnienia. Jest on pompowany do znaczących liczb za pomocą powietrza i pozostawiony w tej pozycji przez jedną minutę. Zespół ten objawia się mrowieniem i drętwieniem w obszarach unerwionych przez nerw pośrodkowy.
  • Test podniesionych rąk. Ręce unoszą się nad głową i trzymają przez minutę. W przypadku zespołu cieśni nadgarstka po 30-40 sekundach chory odczuwa mrowienie i drętwienie w palcach.

Aby wyjaśnić diagnozę, lekarz może zlecić następujące metody badania:

  • Elektromiografia – badanie czynności elektrycznej mięśni
  • Elektroneurografia – badanie przewodnictwa we włóknach czuciowych i ruchowych nerwów obwodowych
  • RTG
  • MRI
  • Ultradźwięki.

Aby zidentyfikować przyczyny zespołu cieśni nadgarstka (na przykład reumatoidalne zapalenie stawów, dna moczanowa, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne, niedoczynność tarczycy itp., lekarz można zalecić takie techniki diagnostyki laboratoryjnej jak:

  • Biochemia krwi
  • Analiza ogólna krwi i moczu
  • Analiza hormonów pobudzających czynność tarczycy
  • Badanie krwi w przypadku testów reumatycznych czynniki reumatoidalne.

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka zawsze rozpoczyna się od usunięcia obciążenia z nadgarstka. W przypadku braku takich środków terapia jest nieskuteczna.

Tryb ochronny dla zespołu cieśni nadgarstka:

Kiedy pojawią się pierwsze oznaki tego syndromu, ręka powinna zostać umocowana specjalnym uchwytem. Taki produkt ortopedyczny można kupić w aptece. Pozwala to zmniejszyć amplitudę ruchów i zapobiec dalszemu uszkodzeniu tkanek.

Nakładać zimne kompresy przez 2-3 minuty 2-3 razy dziennie. Dalszy plan leczenia zespołu cieśni nadgarstka zależy od nasilenia jego objawów. W razie konieczności konieczne może być uzupełniające leczenie na przykład reumatoidalnego zapalenia stawów, urazów, niedoczynności tarczycy, choroby nerek, cukrzycy.

Zespół cieśni nadgarstka – leczenie miejscowe

Ten rodzaj terapii pozwala szybko wyeliminować ostre objawy i nieprzyjemne uczucia, które niepokoją chorego. Do wykonywania kompresów można stosować różne wieloskładnikowe kompozycje, które pozwalają na wyeliminowanie stanu zapalnego i obrzęków tkanek w nadgarstku.

Wprowadzenie leków do kanału nadgarstka wykonuje się za pomocą specjalnej długości igły są to mieszaniny roztworów środka miejscowo znieczulającego np. lidokainy lub nowokainy oraz glikokortykosteroidów. Po wprowadzeniu takiej kompozycji ból zostaje wyeliminowany oraz inne nieprzyjemne odczucia. Czasami mogą się one nasilić w ciągu pierwszych 24-48godzin, ale potem zaczynają stopniowo się cofać i zanikać.

Zespół cieśni nadgarstka – fizjoterapia

W leczeniu zespołu cieśni nadgarstka można zastosować:

  • Akupunkturę
  • Metody terapii manualnej
  • Ultrafonoforezę
  • Terapię falami uderzeniowymi.

Zespół cieśni nadgarstka – leczenie chirurgiczne

Przeprowadzenie operacji z zespołem cieśni nadgarstka jest zalecane, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne, a objawy utrzymują się przez sześć miesięcy. Celem takich interwencji chirurgicznych jest rozszerzenie prześwitu kanału i wyeliminowanie nacisku na nerw pośrodkowy. Operacje wykonywane są w znieczuleniu miejscowym i mogą być wykonywane zgodnie z takimi metodami jak: metoda otwarta i operacja endoskopowa.

Oceń ten artykuł

1 Komentarze

  1. Metoda BP leczy zespół cieśni nadgarstka. Nie potrzeba operacji. Wiadomo , że takie nacinanie to duża ingerencja i nie zawsze pozytywnie się kończy

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *