Tiki nerwowe u dorosłych

Tiki nerwowe u dorosłych – rodzaje, przyczyny, leczenie

Tiki nerwowe u dorosłych są nagłym, szybkim, powtarzającym się ruchem lub drganiem całej grupy mięśni lub krótkimi wypowiedziami. Dzieją się same, więc automatycznie osoby z tikami zwykle nie są ich świadome. Tiki zwykle nasilają się pod wpływem stresu lub silnych emocji, ale zawsze znikają, gdy pacjent śpi. Tik to gwałtowny, niekontrolowany ruch lub dźwięk, który odbiega od normalnych gestów danej osoby. Na przykład osoba z tikami może migać oczami szybko i wielokrotnie, nawet jeśli nic nie drażni ich oczu.

Każda osoba dorosła doświadcza tików inaczej. Najbardziej zauważalnym zaburzeniem tikowym jest zespół Tourette’a , w którym objawy fizyczne i słowne występują u tej samej osoby, często w tym samym czasie. Przemijające zaburzenie tikowe obejmuje również oba typy tików, ale często występują pojedynczo.

Tiki nerwowe dotykają one także około 1 na 100 dorosłych. Zaburzenia tikowe mają tendencję do poprawy wraz z wiekiem, przy czym najgorsze objawy zwykle występują w latach nastoletnich. Ekstremalna różnorodność tików nerwowych u dorosłych, która powoduje, że pacjenci wykrzykują wulgaryzmy i / lub wykonują sprośne gesty, jest niezwykle rzadka. Znacznie częściej występują wzory małych tików głosowych lub ruchów – takich jak czyszczenie gardła lub drgania oczu – które trwają dłużej niż miesiąc.

Przyczyny

Nie ma znanej przyczyny tików nerwowych u dorosłych. Podobnie jak zespół Tourette’a i inne zaburzenia tikowe, wpływa na nie kombinacja czynników.

Niektóre badania wskazują, że Tiki nerwowe u dorosłych mogą być dziedziczone. W rzadkich przypadkach mutacja genetyczna może powodować zespół Tourette’a.

Nieprawidłowości w mózgu mogą być również odpowiedzialne za tiki nerwowe u dorosłych. Takie nieprawidłowości są przyczyną innych stanów psychicznych, takich jak depresja i zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) .

Niektóre badania sugerują, że przejściowe zaburzenia tikowe mogą być powiązane z neuroprzekaźnikami. Neuroprzekaźniki to substancje chemiczne w mózgu, które przekazują sygnały nerwowe do komórek. Jednak żadne badania nie dają pełnego dowodu na rolę neurotransmiterów. Leki stosowane w leczeniu przejściowych zaburzeń tikowych zmieniają poziom neuroprzekaźników.

Rodzaje tików u dorosłych

Tiki  nerwowe u dorosłych dzielą się na dwa typy: tiki motoryczne i tiki głosowe, z których oba są sklasyfikowane jako proste lub złożone.

Proste tiki motoryczne to krótkie ruchy generalnie wykonywane w jednym ruchu, takie jak:

  • Skurcz oczu
  • Mruganie oczami
  • Nacisk szczęki
  • Pochylenie szyi
  • Skurcz nosa
  • Grymas twarzy
  • Napinanie pojedynczego mięśnia (na przykład brzucha)
  • Napinanie kończyn

Złożone tiki motoryczne obejmują szereg ruchów lub ruch, który wydaje się mieć określony cel. Przykłady złożonych tików motorycznych obejmują:

  • Pokazywanie „kciuków”
  • Falowanie
  • Naśladowanie ruchów innych
  • Nieruszanie się
  • Seria ruchów wykonywanych zawsze w tej samej kolejności – na przykład skręt głowy i wzruszenie ramion
  • Autoagresywne ruchy – na przykład uderzanie się w twarz

Proste tiki wokalne to krótkie dźwięki, które nie brzmią jak mowa i trwają przez chwilę lub dwie – choć często występują w powtarzających się atakach. Przykłady prostych tików wokalnych obejmują:

  • Kaszel
  • Syk
  • Wąchać
  • Chrząknięcie
  • Skowyt
  • Ćwierkanie

Jak wyglądają tiki nerwowe u dorosłych

Złożone tiki wokalne brzmią bardziej jak zwykły język mówiony i mogą obejmować:

  • Naśladowanie słów innych (znane jako echolalia)
  • Niezamierzone nieprzyzwoite słowa lub zwroty
  • Powtarzanie pojedynczych fonemów (dźwięków) ze słowa
  • Wszelkie inne przypadkowe słowa, powiedziane bez zamiaru komunikowania się

Przyczyny

Eksperci nadal nie są pewni, co powoduje pojawienie się tików nerwowych u dorosłych. Wydaje się, że istnieje jakiś element genetyczny, ponieważ zaburzenia tikowe mają tendencję do powtarzania się w rodzinach. Stres i brak snu wydają się pogarszać tiki, ale nie ma dowodów na to, że powodują one tiki.

Przez lata eksperci martwili się, że leki pobudzające stosowane w leczeniu ADHD powodują zaburzenia tikowe, ale najnowsze badania wskazują, że może tak nie być. Zamiast tego wydaje się, że podczas gdy leki pobudzające nie powodują tików, mogą je wywoływać u osób, które są genetycznie predysponowane do nich. Z tego powodu lekarze mogą niechętnie przypisywać leki pobudzające u pacjentów zgłaszających rodzinną historię tików. W większości przypadków tiki ustępują po zaprzestaniu podawania leku.

Ponieważ większość tików zatrzymuje się samodzielnie bez leczenia, wielu ekspertów zaleca podejście „poczekaj i zobacz” na zaburzenia tikowe u dorosłych, zwłaszcza jeśli powodują one indywidualne minimalne zakłopotanie. Jeśli tiki utrzymują się – lub powodują wielki niepokój u jednostki – niektóre leki mogą być użyte, aby je stłumić. Wykazano, że techniki redukcji stresu i terapia behawioralna działają cuda zarówno u dzieci, jak i dorosłych z zaburzeniami tikowymi.

Leczenie

Terapia poznawczo-behawioralna jest również użytecznym sposobem leczenia zaburzeń tikowych. Podczas tych sesji osoba uczy się unikać autodestrukcyjnych działań poprzez kontrolowanie swoich emocji, zachowań i myśli.Leki nie mogą całkowicie wyleczyć zaburzeń tikowych, ale mogą zmniejszyć objawy u niektórych osób. Lekarz może przepisać lek zmniejszający dopaminę w mózgu, taki jak flufenazyna, haloperidol lub pimozyd. Dopamina jest neuroprzekaźnikiem, który może wpływać na tiki.

Lekarz może również leczyć zaburzenia tikowe lekami przeciwdepresyjnymi . Leki te pomagają w leczeniu objawów lęku , smutku lub zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i mogą pomóc w powikłaniach przejściowego zaburzenia tikowego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.