Histeria

Histeria – czym jest, przyczyny, objawy, leczenie histerii

Histeria jest zaburzeniem psychicznym, objawiającym się różnorodnością zaburzeń funkcjonalnych, motorycznych, sensorycznych i afektywnych. Histeria charakteryzuje się pragnieniem przyciągnięcia uwagi innych. Dana osoba jest w stanie nadać swojemu zachowaniu symboliczną i psychologiczną wartość. Histeria często rozwija się u osób z cechami nerwicowymi. Wcześniej ten termin był używany przez długi czas w opisie określonych zaburzeń zachowania i samopoczucia u kobiet.

Histeria – przyczyna

Przyczyny zachowania histerycznego obejmują czynniki wewnętrzne i zewnętrzne. Sercem choroby są behawioralne i indywidualne cechy rozwoju osobowości, które zależą od wysokiej sugestywności i emocjonalności. Wewnętrzny konflikt osobowości może powodować histerię. Często bodźcem do rozwoju choroby jest stres, w którym osoba jest zmuszona do powstrzymywania własnych emocji. Gdy je tłumi, nie wykazuje negatywnych doświadczeń.

Histeria odnosi się do patologii psychogennych powstających w wyniku nadmiernego przeciążenia neurologiczno-psychologicznego, a także konfliktów. Czynniki ryzyka obejmują niektóre choroby, przeciążenie fizyczne, urazy, niezadowolenie ze sfery zawodowej, dysfunkcyjne środowisko rodzinne, nadużywanie alkoholu, niewłaściwe stosowanie tabletek nasennych i uspokajających.

Histeria – objawy

Przez długi czas emocjonalne oznaki reakcji demonstracyjnej – krzyki, łzy, śmiech, jak również paraliż, drgawki, głuchota, utrata wrażliwości, ślepota, zwiększona aktywność seksualna, dezorientacja były przypisywane objawom tej choroby. Tiki różnych mięśni, powiek, skurcze. Ale są one bardzo różne od natrętnych ruchów. Objawy u osób cierpiących na histerię mają zawsze charakter demonstracyjny, zdarzają się tylko w obecności innych, aby każdy mógł je zobaczyć. W takim przypadku chory zachowuje się ostrożnie, starając się nie zranić siebie.

Diagnoza histerii była popularna w medycynie pod koniec XIX i na początku XX wieku. Rozpoznanie histerii dzieli się na wiele specyficznych diagnoz:

  • Alarmująca histeria
  • Dysocjacyjne zaburzenia
  • Histeryczne zaburzenie osobowości
  • Zaburzenia somatyczne.

W tej chwili histeria oznacza zaburzenie osobowości, które charakteryzuje się powierzchownymi osądami, sugestywnością, pragnieniem przyciągania uwagi, tendencją do fantazjowania, zmiennością nastroju i zachowaniem teatralnym. Osoba ma również objawy dysocjacji (rozdzielenia) lub konwersji.

W przypadku konwersji odnotowuje się następujące objawy:

  • drżenie
  • paraliż
  • ślepota
  • drgawki
  • głuchota.

Dla wariantu dysocjacyjnego nieodłączne jest zawężenie pola świadomości, któremu towarzyszy selektywna amnezja. Często zachowanie przypomina imitację psychozy.

Objawy wegetatywne podczas histerii są zróżnicowane, obejmują one:

  • Nudności i wymioty
  • Upośledzenie oddechu
  • Ból serca i innych narządów
  • Fałszywy skurcz przełyku
  • Ból głowy
  • Zawroty głowy
  • Swędzenie.

Zaburzenia takie charakteryzują się zmiennością pod wpływem nowych informacji, nagłego pojawienia się i zaniku objawów. Dla samych pacjentów objawy nerwicy histerycznej są sposobem manipulowania innymi. Mogą całkowicie zniknąć, gdy tylko cel zostanie osiągnięty.

Histeria – leczenie

Pierwszym krokiem jest ustalenie przyczyny choroby i jej wyeliminowanie. Psychiatrzy próbują znaleźć optymalne rozwiązanie problemu i pomóc go przezwyciężyć. Kompleksowe leczenie odbywa się za pomocą leków i psychoterapii. Z leków stosowane są witaminy, leki psychotropowe i wzmacniające. Z zabiegów fizjoterapeutycznych, stosowany może być kojący masaż. Wpływ na tło psychoemocjonalne osiąga się poprzez trening autogeniczny, racjonalną psychoterapię, stosowanie hipnozy i metodę sugestii.

Histerycznym napadom, może towarzyszyć naruszenie wrażliwości, zaburzenie świadomości, pracy organów wewnętrznych i ruchów. Histeryczne zachowanie jest naznaczone doświadczeniami umysłowymi, przewagą afektu, a także wrażliwością na bodźce zewnętrzne i niesamowitym pragnieniem pozostania w centrum uwagi, aby się pokazać. Aby osiągnąć te cele, chory: będzie stale udawać, oszukiwać, uwydatniać niezwykłe cechy charakteru, wyrażać myśli innych ludzi i wykonywać czynności, które nie odpowiadają jego etycznemu i moralnemu charakterowi.

Leczenie farmakologiczne histerii przeprowadza się za pomocą środków uspokajających (diazepam, fenazepam), przepisywanych w małych dawkach i krótkich terapiach. Jeśli objawy histerii przedłużają się, w takich przypadkach środki uspokajające są łączone z neuroleptykami, które mają działanie korygujące na ludzkie zachowanie (neuleptila, eglonil, chlorprotiksen).

Szczerze mówiąc, histeria jest bardzo trudna do wyleczenia, ponieważ cały problem leży nie tyle w obecności jakiejkolwiek poważnej patologii, co w cechach osobistych, w ludzkiej potrzebie bycia w centrum uwagi. Psychoterapia powinna mieć kluczowe znaczenie w leczeniu i zapobieganiu histerii. Podczas sesji lekarz spróbuje delikatnie dowiedzieć się, które zdarzenia wywołały wystąpienie objawów nerwicy histerycznej, zaostrzenie istniejącego zaburzenia osobowości, pomoże choremu zrozumieć problemy w jego środowisku społecznym. Jednak terapia powinna być długotrwała, nie trzeba liczyć na szybkie wyniki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.