Łupież pstry jest jedną z chorób skóry powstających przez drożdżaki. Znaczący wzrost drożdżaków prowadzi do niekontrolowanego ich przyrostu, a w konsekwencji powstaje łupież pstry. W pierwszej fazie choroby można zaobserwować plamki na skórze. Plamki powstałe wskutek łupieży pstrej, mogą przyjmować kolor ciemniejszy lub jaśniejszą od normalnego koloru skóry. Na całe szczęście łupież pstry nie jest chorobą zakaźna i nie można się nią zarazić od osoby chorej.
Łupież pstry – objawy
W każdym przypadku łupież pstra wygląda identycznie, czyli pierwszym objawem są charakterystyczne plamki występujące zazwyczaj w okolicach szyi, klatki piersiowej, karku. W niektórych przypadkach łupieżu pstrego występuje również w okolicach pachwin i na plecach, niekiedy nawet na twarzy. Łupież pstry jest powierzchniowym grzybiczym zakażeniem skóry. Plamki powstające w okresie pojawienia się łupieży pstrej przyjmują postać nieestetycznych plamek w kolorze czerwonym, beżowym lub różowym. Łupież pstry musi być leczony, gdyż nieleczony prowadzi do połączenia się występujących plamek w jedną wielka plamę. W konsekwencji skóra zakażona staje się sucha i zaczyna swędzić podczas łuszczenia się.
Najłatwiej do zidentyfikowania zakażonej skóry jest gorąca kąpiel. Wychodząc z gorącej wody, miejsca opanowane przez drożdżaki stają się mocno zaczerwienione. Nie można zapomnieć, że miejsca mogą przyjąć formę wybieloną w sytuacji, w której opalaliśmy nasze ciało. Wszystko jest spowodowane tym, że drożdżaki hamują wytwarzanie melaniny przez co nasza skóra nie przyjmuje koloru czerwonego podczas opalania.
Niższe temperatury mogą zmniejszać obszar występowania łupieży pstrej. Często powstaje tak w okresie zimowym, a następnie w okresie letnim zwiększa się zakres występowania zakażenia. W niektórych przypadkach łupieżu pstrego jest trudny do wykrycie (w przypadku jasnych plamek, w kolorze skóry). Łupież jest często mylony z bielactwem nabytym, czyli utratą koloru przez skórę.
Łupież pstry – przyczyny
Łupież pstry powstaje przez drożdżaki z rodziny Pityrosporum orbiculare oraz Pityrosporum ovale. Niestety nie jest znana dokładna przyczyna powstawania łupieżu pstrego. Ogólnie przyjmuje się, że każdy może zachorować na łupież pstry. O podwyższonym prawdopodobieństwie choroby są osoby młode, których skóra jest tłusta. Zdecydowanie mniejsze prawdopodobieństwo, że łupież pstry ujawni się u osób starszych oraz u dzieci. Warunkami sprzyjającymi rozwojowi choroby są warunki wilgotne i ciepłe. Takie warunki najczęściej powstają u osób z nadmierną potliwością, skórą suchą lub osób o obniżonej odporności organizmu.
Łupież pstry – diagnoza
Najczęściej diagnozowane występowania łupieży pstrej występuje w gabinetach dermatologicznych. Specjalista dokonują diagnozy uważnie przygląda się skórze na której łupież pstry występuje. Bardzo często wizualna diagnoza to za mało, aby jednoznacznie stwierdzić występowanie choroby. W takim przypadku dermatolog wycina kawałek skóry w celu dokładniejszych badań pod mikroskopem. W diagnostyce łupieżu pstrego wykorzystywana jest również lampa Wooda. Światło emitowane przez lampę sprawia, że na skórze chorej w miejscu występowania łupieżu pstrego, skóra wyświetla się w kolorze żółtawozielonym.
Łupież pstry – leczenie
Grzyby przez które występuje łupież, występują na skórze, więc są stosunkowo łatwe w leczeniu. Do tego celu wykorzystuje się środki antygrzybiczne. W każdym przypadku środki lecznicze na łupież pstry zawierają klotrimazol i ketokonazol, a w przypadku szamponów ketokonazol. Mimo wszystko w leczeniu łupieżu pstrego wykorzystuje się również farmakologię. Wybór najlepszej metody leczenia uzależniony jest od wielu czynników. Do czynników decydujących o sposobie leczenia zaliczamy:
– położenie występowania łupieżu pstrego,
– wielkość występowania choroby,
– grubość występujących plam.
Łupież pstry – maść, krem, balsam, szampon
Jednym z elementów leczenia łupieżu pstrego jest stosowanie miejscowe, poprzez wszelkiego rodzaju maści, kremy, balsamy czy szampony do leczenia dolegliwości. Głównym czynnikiem zwalczającym drożdżaki jest siarczek selenu, ketokonazol lub pirytion cynku.
Łupież pstry – środki do twarzy
Kolejnym elementem do kontrolowania i jednocześnie zwalczania łupieżu pstrego są preparaty do zmywania twarzy. Preparaty zalecane u osób u których łupież pstry powraca. Zmywania twarzy tymi preparatami jest zalecane u osób przebywających w klimacie sprzyjającym rozwojowi drożdżaków, a więc ciepłym i wilgotnym.
Łupież pstry – leki doustne
Podczas wizyty u dermatologa, mogą zostać przepisane nam leki przeciwgrzybiczne. To rozwiązanie jest najczęściej stosowane w przypadku, gdy łupież pstry często powraca lub leczenie jest podjęte na tyle późno, że znaczna część naszego ciała została opanowana przez łupież pstry.
Skuteczna ścieżka leczenia może doprowadzić, że pozbędziemy się łupieży pstrej! Nie możemy jednak zapomnieć, że jak raz występowała już u nas łupież pstry, to istnieje duże ryzyko jego powrotu. W takim przypadku osoby, które wyleczyły się, nie powinny zażywać kąpieli słonecznych i dbać o higienę skóry.
Łupież pstry – zapobieganie
Osoba raz chorująca na łupież pstry już nigdy nie może zapomnieć, o tym, że może on do niej wrócić. W celu zapobiegania nawrotom choroby, osoba powinna stosować nadmiernej ilości tłustych preparatów do pielęgnacji skóry. W szczególnym stopniu powinna zaprzestać wizyty w solarium i ograniczyć do minimum kąpiele słoneczne. W zapobieganiu nawrotów łupieżu pstrego powinno stosować się luźniejsze ubrania, które będą osłaniać cerę od słońca.
Łupież pstry w początkowej fazie jest niewinnie wyglądającą plamką i z reguły jest bagatelizowany. Zanim się człowiek zorientuje co to jest może się mocno rozprzestrzenić. Czasem wystarcza leczenie miejscowe ale nie zawsze. W zaawansowanej postaci grzybicy skóry trzeba się leczyć doustnie w tak zwanych pulsach, czyli odstępach czasowych.
Cierpiałem na łupież przez lata, bardzo się męczyłem, chodziłem do różnych lekarzy i nic…problem znikał na chwilę i nagle bingo, trafiłem na super panią dermatolog, przez przypadek w sumie, bo zmieniłem pracę i miałem wykupiony pakiet medyczny. Poszedłem na wizytę i okazało się, że mój przypadek nie jest beznadziejny – dostałem jakieś tabletki przeciwgrzybiczne i specjalne maści, a głowę przemywałem preparatem, który miał kwas salicylowy. Od dłuższego czasu mam spokój i łupież nie wrócił. Oby tak dalej.