Skąpomocz

Skąpomocz – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie skąpomoczu

Skąpomocz lub zmniejszenie wydzielania moczu nie jest chorobą samą w sobie, ale jest uważany za objaw wskazujący na problem z nerkami lub układem moczowym, jako całości. Występuje u dzieci, młodzieży i dorosłych. W skąpomoczu powstaje i uwalnia się 400-500 ml moczu, podczas gdy średnia dzienna produkcja moczu u ludzi wynosi około 2,5 litra.

Najczęściej skąpomocz dotyka dorosłych, ponieważ dla dzieci obniżona ilość wydalanego moczu jest uważana za normę. Tylko lekarz mogą zdiagnozować skąpomocz, ponieważ samodzielne podejmowanie leczenia lub zaniechanie może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Warto zauważyć, że często temu objawowi towarzyszy nokturia, czyli oddawanie moczu, co najmniej 2 razy w ciągu nocy. Oznacza to, że przez cały dzień osoba zużywa pewną ilość płynu, który z powodu procesu zapalnego nie może w pełni być oddany w naturalny sposób. W nocy układ moczowy jest bardziej z zrelaksowany niż w dzień. Dlatego o tej porze dana osoba musi częściej chodzić do toalety.

Skąpomocz – przyczyny

W zależności od przyczyn nasilenia skąpomoczu dzieli się go na takie typy: przednerkowy, nerkowy, pozanerkowy. Głównym powodem rozwoju tej przypadłości pierwszego typu jest dodatkowe wydalanie z ciała płynu. Może to być:

  • Wysoka potliwość
  • Ciężka biegunka
  • Mała ilość spożytego płynu
  • Zatrucie, przejawiające się w wymiotach
  • Krwawienie
  • Oparzenia
  • Wstrząs septyczny
  • Uszkodzenie mięśnia sercowego objawiające się szybkim męczeniem, dusznością.

W 70% przypadków stan sprzyja wystąpieniu ostrej niewydolności nerek i pilnej hospitalizacji. Zmniejszenie objętości krążącej krwi powoduje problemy ogólnoustrojowe, mające na celu jej normalizację ze względu na współczynnik filtracji kłębuszkowej oraz zwężenia światła naczyń krwionośnych. W wyniku tego woda jest wchłaniana z powrotem, a ilość uwolnionego moczu spada.

Szybkie odzyskanie równowagi wodno-solnej i normalizacja przepływu krwi przez nerki zmniejsza ryzyko możliwych powikłań w organizmie. Długotrwały brak dopływu krwi do nerek prowadzi do uszkodzenia miąższu i innych nieodwracalnych skutków.

Przyczyny nerkowe skąpomoczu są związane ze strukturalnym uszkodzeniem nerek. Ostra martwica kanalików spowodowana długotrwałym stosowaniem leków lub wpływem toksyn, chorób aparatu kłębuszkowego i zmian naczyniowych są warunkami prowadzącymi do niewielkiego wydalania moczu. W przeciwieństwie do przyczyn przednerkowych, gdy ochronne mechanizm są aktywowane w nerkach, nerka zwiększa uszkodzenia komórek nerkowych, prowadzi do ich śmierci i stanu zapalnego. W większości sytuacji klinicznych skąpomocz jest odwracalny i wiąże się z przywróceniem i regeneracją komórek nabłonka kanalików.

Do pozanerkowych przyczyn pojawienia się skąpomoczu zalicza się naruszenie ilości wydalanego moczu w wyniku zaburzeń mechanicznych lub czynnościowych. Rodzaje chorób:

  • Zmniejszona cewka moczowa
  • Zapychanie moczowodu za pomocą skrzepów krwi
  • Powiększenie prostaty
  • Nowotwór złośliwy
  • Krwiak
  • Obecność kamieni w drogach moczowych.

Inne możliwe przyczyny niewielkiej ilości moczu:

  • Niewydolność serca
  • Ciężka infekcja prowadząca do wstrząsu
  • Przyjmowanie leków w dużych dawkach
  • Stan przedrzucawkowy kobiet w ciąży
  • Zwężenie cewki moczowej
  • Zespół Goodpasture (kłębuszkowe zapalenie nerek).

Skąpomocz – objawy

W dowolnym z objawów, skąpomocz może wystąpić w chorobach serca i nerek,  nieodpowiednim podawaniu płynów wraz z pożywieniem na przykład, niedożywieniem niemowląt. Nieznaczne wydalanie moczu z organizmu to główny objaw skąpomoczu. Proces ten jest cechą chorób wymienionych powyżej, a może również towarzyszyć naruszeniem ogólnego stanu zdrowia danej osoby.

Jeśli ktoś w ciągu dnia rzadko przychodzi do toalety, ale nie odczuwa dyskomfortu, nie musi się martwić. Ilość oddawanego moczu może być różna u osoby o różnej budowie ciała, w zależności od wieku i pory roku. Mimo to, jeśli taki stan, nawet bez dyskomfort trwa dłużej niż trzy dni, należy skonsultować się z lekarzem i poddać się badaniom.

Ale we wszystkich przypadkach objawami skąpomoczu są:

  • Rzadka wizyta w toalecie
  • Ból podczas oddawania moczu
  • Dyskomfort w jamie brzusznej.

Skąpomocz jest objawem wielu chorób związanych z zaburzeniami czynności nerek. Osoba ze skąpomoczem odczuwa kołatanie serca i suchą skórę twarzy podczas odwodnienia. Ostra martwica kanalików przejawia się nie tylko w małych porcjach moczu, ale także w:

  • Arytmii
  • Osłabieniu mięśni
  • Anoreksji
  • Drgawkach
  • Powiększeniu żył szyjnych.

Ostre kłębuszkowe zapalenie nerek może powodować:

  • Zmęczenie
  • Gorączkę
  • Obrzęk
  • Wysokie ciśnienie krwi
  • Bóle głowy
  • Nudności.

Jeśli skąpomocz jest związany z obecnością złogów w moczowodzie lub nerce, dodatkowe objawy to silny ból w dolnej części pleców i okolicy łonowej, nudności i wymioty, dreszcze.

Skąpomocz – diagnostyka

Wykrycie obecności skąpomoczu nie stanowi problemu. Główna diagnoza ma na celu określenie przyczyn wystąpienia choroby. Na początek przeprowadzane są niezbędne analizy. Aby uzyskać pełniejsze badanie, dana osoba powinna przejść badanie ultrasonograficzne nerek i kanałów moczowych.

W rzadkich przypadkach zlecony jest rezonans magnetyczny przy pomocy środka kontrastowego. Jednym z głównych testów, które należy wykonać, jest badanie moczu. Będzie to główny wskaźnik, gdy trzeba postawić ostateczną diagnozę. Dla dodatkowych celów diagnostycznych ustalany jest 24 godzinny monitoring ilości przyjmowanych i wydalanych płynów. Jeśli wydalane jest mniejsze niż 50 ml moczu na godzinę, jest to jedno z powikłań skąpomoczu i wymaga dodatkowych ocen.

Częste badanie moczu i krwi są wystarczające do określenia przyczyn skąpomoczu. Jeśli po tym czasie nie można ustalić przyczyn, mogą być konieczne konsultacje u ginekologa, dermatologa lub alergologa. Specjalna diagnoza wymagana jest u dzieci. Najczęściej dotyka noworodków, u których niewielka ilość moczu jest w normie. Ale jeśli zmienia się kolor, zapach lub stopień przezroczystości płynów, rodzice powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Skąpomocz – leczenie

Leczenie skąpomoczu ma na celu:

  • Usunięcie przyczyny
  • Leczenie choroby
  • Przywrócenie krążenia krwi
  • Dostosowanie wagi ciała
  • Eliminację możliwych powikłań.

Wybór leków zależy od przyczyn lub procesów choroby zidentyfikowanych podczas diagnozy. Skąpomocz jest procesem, który można wyleczyć. Wydalanie moczu z organizmu w normalnej objętości dochodzi do normy prawie od razu po usunięciu przyczyny lub objawów jej rozwoju.

W przypadku niedrożności cewki moczowej wprowadzany jest cewnik. Pomaga uwolnić nagromadzony mocz i zmierzyć jego produkcję. Należy unikać leków nefrotoksycznych, ponieważ mogą one pogorszyć stan nerek i spowolnić ich powrót do zdrowia. Tego typu leki obejmują środki kontrastowe, amin glikozydy i niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Leczenie środkami ludowymi w tym przypadku jest niedopuszczalne. Niektóre osoby, które odkryły objawy choroby, próbują się ich pozbyć samodzielnie za pomocą leków moczopędnych. Ale nie należy tego robić, ponieważ takie leki mogą zmienić wyniki analizy i strukturę moczu. Po pierwsze, należy określić przyczyny nieprawidłowości w oddawaniu moczu tylko w przypadku konsultacji z lekarzem, a dopiero potem rozpocząć leczenie. Jedyną rzeczą, jaką dana osoba może zrobić w trakcie leczenia, jest przestrzeganie diety wskazanej przez specjalistę.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.