Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Zwichnięcie kostki – przyczyny, objawy, leczenie, diagnoza

Zwichnięcie kostki to popularna nazwa zerwania więzadeł stawu skokowego. Staw skokowy wytrzymuje duże obciążenia, w tym całą wagę człowieka. Ważnymi składnikami tego połączenia są więzadła. Składają się z gęstej tkanki łącznej, praktycznie nie rozciągają się, a zatem, jeśli są silnie lub mocno nadwyrężone, powstają urazy, gdy stopa jest niewłaściwie ustawiona. Więzadła kostne powodują stabilność stopy, ograniczając ruch z boku na bok.

Zwichnięcie kostki – przyczyny

  • Buty na wysokich obcasach zwiększają ryzyko zwichnięcia kostki.
  • Większości z tych urazów ulegają sportowcy, stale obciążając nogi: biegacze, koszykarze, siatkarze.
  • Regularne duże obciążenia na stawy kończyn dolnych zwiększa ryzyko kontuzji. Często zdarzają się, gdy zawodnik nie jest odpowiednio rozgrzany przed treningiem. Tkanka nie może wytrzymać ciśnienie i przemęczenia.
  • Kolejna grupa ryzyka to osoby siedzące. W takich warunkach kostka nie ulega prawidłowemu obciążeniu, wszystkie jej struktury słabną. Przy najmniejszym obciążeniu, nawet, jeśli po prostu się ktoś potknie, pojawia się uraz. Nogi muszą być regularnie trenowane, aby ich struktury nie traciły swojej elastyczności, nie ulegały atrofii i były odporne na obciążenia.
  • Zwichnięcie kostki powstaje, gdy pięta jest ostro schowana do wewnątrz, kostka porusza się w przeciwnym kierunku. Stopa, jak gdyby, skręca do wewnątrz. Jeśli mięśniowy szkielet nóg nie jest wystarczająco rozwinięty, bez otrzymania właściwej ochrony od mięśni, więzadła są poddawane ogromnemu obciążeniu. Ponieważ nie są one elastyczne, wynikiem jest zwichnięcie kostki.
  • Zwichnięcie kostki u dzieci i młodzieży może wynikać z obecności płaskich stóp lub stopy końsko-szpotawej. Z powodu takich urazów cierpią również dorośli, którzy mają słabe stawy lub upośledzenie koordynacji ruchowej. Zwichnięcie kostki, może nastąpić po prostu wchodząc lub schodzić po schodach.

Zwichnięcie kostki – objawy

Pierwszym i głównym objawem zwichnięcia kostki z częściowym pęknięciem jest silny ból.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb
  • Zespół bólu występuje dramatycznie w momencie urazu. Ten symptom jest czasem utrzymywany podczas leczenia. Ból jest zaostrzony przez obciążenie stopy i gdy stopa porusza się w przeciwnym kierunku niż dotknięte więzadło. W zależności od ciężkości urazu, ból ma różną intensywność. Ból w lekkim zwichnięciu kostki osłabia się w spoczynku, w ciężkich przypadkach może stale powodować dolegliwości bólowe nie pozwalając choremu zasnąć.
  • Następnym znakiem jest obrzęk. Może być mały lub rozprzestrzeniać się na stopę. Takie objawy nie zawsze są charakterystyczne dla urazu, niektóre objawy są czasem nieobecne. Zdarza się, że taki uraz u dziecka nie jest od razu zauważalny, ponieważ dziecko nie skarży się na ból, a rodzice nie zauważają obrzęku.
  • Można również zobaczyć zaczerwienienie skóry lub pojawienie się krwiaka. Bolesne jest stąpanie, chodzenie.

Objawy zwichnięcia kostki będą zależeć od stopnia uszkodzenia. Ból, obrzęk, zaburzenie integralności więzadła i przemieszczenie kości zawsze powodują zaburzenia ruchomości stopy.

W zależności od ciężkości urazu rozróżnia się następujące stopnie zwichnięcia kostki:

I – tylko zwichnięcie więzadła stawu skokowego występuje, gdy występuje łagodny uraz, kość nie jest przesunięta, pojawia się jedynie niewielki ból i obrzęk.
II – w takim umiarkowanym zwichnięciu kostki następuje częściowe pęknięcie więzadła i zakłócenie stabilność stawu skokowego, wynikiem jest ostry ból, temperatura skóry zwiększa się i powstaje obrzęk.
III – po ciężkim zwichnięciu kostki więzadła uszkodzone są całkowicie (można usłyszeć głośne kliknięcie), kostka całkowicie ulega destabilizacji i kość jest wypychana ze stawu, chory odczuwa bardzo silny i ostry ból kostki, która znacznie powiększa się, pojawia się rozległy krwiak na powierzchni skóry.

Zwichnięcie kostki – diagnostyka

Aby postawić prawidłową diagnozę zwichnięcia kostki lekarz bada pacjenta, dotyka zwichniętej kostki, aby wykluczyć obecność pęknięć. Badania podstawowe zaczynają się od zdjęć rentgenowskich, w razie potrzeby lekarz zaleca USG lub MRI kostki. Czasami, aby wyjaśnić diagnozę, przepisuje się arthrografię kostki (rezonans z kontrastem).

Leczenie zwichnięcia kostki

Podczas zwichnięcia kostki leczenie należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe.

  • Odpowiednio, zalecany jest odpoczynek w łóżku, jest on najważniejszym warunkiem przywrócenia funkcji zwichniętej kostki.
  • Pożądane jest, aby noga była podniesiona, aby zmniejszyć obrzęk tkanek. Kremy, maści lub żele o właściwościach przeciwzapalnych są przepisywane w celu złagodzenia objawów.
  • W przypadku wystąpienia obrzęku lub zespołu bólowego zalecana jest terapia przeciwbólowa. Również w niektórych przypadkach  jest przepisywany kompres terapeutyczny z ziół leczniczych.
  • Po głównym leczeniu następuje okres rehabilitacji. Kończyna przez długi czas nie otrzymała pełnego obciążenia, dlatego ważne jest, aby ostrożnie ją rozwinąć, odzyskać sprawność, przywrócić przepływ krwi.

Rehabilitacja obejmuje:

  • Terapia ruchowa
  • Specjalny masaż
  • Fizjoterapia.

Wykonując gimnastykę medyczną, warto zacząć od minimalnych obciążeń. Czas trwania pierwszego treningu wynosi 5 minut. Stopniowo zwiększając obciążenie, można przywrócić kończynę do poprzedniego stanu. Wszystkie zalecane ćwiczenia powinny być wykonywane ostrożnie, zgodnie z instrukcjami. Ze wznowieniem poprzedniego wysiłku fizycznego nie trzeba się spieszyć, w pierwszych miesiącach po urazie ryzyko jego nawrotu jest duże.

Procedury fizjoterapii zwichniętej kostki:

  • Terapia UHF (ultradźwiękowe częstotliwości elektromagnetyczne). Rozszerza naczynia krwionośne, stymuluje procesy regeneracji tkanek
  • Terapia ultradźwiękowa – poprawia przepływ krwi i limfy, zmniejsza obrzęk
  • Elektroterapia – miejscowo poprawia procesy metaboliczne.

Wszystkie etapy okresu rekonwalescencji są ważne, nie zastępują, ale uzupełniają się nawzajem. Przy prawidłowym wykonaniu wszystkich wizyt, okres rehabilitacji będzie minimalny.


Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *