Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Kifoza – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie kifozy

Kifoza jest krzywizną kręgosłupa w płaszczyźnie przedniej i tylnej. Kifoza może być zarówno fizjologiczna, jak i patologiczna. Kifoza patologiczna rozwija się zwykle w okolicy klatki piersiowej, chociaż znane są przypadki skrzywienia kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego. Do przyczyn kifozy zalicza się uwarunkowania rodzinne, uraz, poszczególne choroby i zmiany postawy czego przyczyną jest osłabienie mięśni pleców a także notoryczne przyjmowanie nieprawidłowej postawy podczas pracy lub nauki.

Jednym z symptomów patologicznej kifozy jest uporczywy ból w plecach. Jeżeli kifoza jest zaawansowana dochodzi do osłabienie nóg, zaburzeń czucia, a także nieprawidłowości w obszarze miednicy. W szczególnie ciężkich przypadkach może dojść do naruszenia pracy serca i płuc. Leczenie kifozy jest głównie, zachowawcze. W niektórych sytuacjach konieczna jest operacja.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Anomalie stwierdza się w momencie gdy kąt zgięcia wynosi 45 stopni. Kifoza może występować samodzielnie oraz wraz ze skoliozą, czyli skrzywieniem kręgosłupa w płaszczyźnie bocznej. Głównym powodem rozwoju patologicznej kifozy są złamania kręgów.

Ortopedzi rozróżniają kifozę kątową i łukową. Pierwszy rodzaj jest powiązany z gruźlicą kręgosłupa, czemu towarzyszy pojawienie się garbu, skrócenie tułowia i wysunięcie klatki piersiowej do przodu. Natomiast w przypadku kifozy łukowej zauważana jest deformacja całego odcinka piersiowego kręgosłupa przypominająca literę C.

Kifoza – przyczyny rozwoju

Doniesienia medyczne dowodzą, że jedną z przyczyn kifozy może być zaburzenie rozwoju płodu, dziedziczność, urazy i interwencje chirurgiczne na kręgosłupie, osłabienie mięśni pleców wywołane małą aktywnością fizyczną. U osób starszych przede wszystkim płci żeńskiej kifoza ujawnia się z powodu złamań zgnieceniowych kręgów piersiowych. Przyczyną tych złamań jest osteoporoza, czyli zmniejszenie gęstości kości.

Biorąc pod uwagę przyczynę pochodzenia, wyróżniane są następujące odmiany patologicznej kifozy:

  • Funkcjonalna kifoza (pochylenie)
  • Grzbietowa kifoza młodzieńcza
  • Wrodzona kifoza
  • Paralityczna kifoza (w wyniku niedowładu)
  • Kifoza pourazowa
  • Zwyrodnieniowa kifoza.

Kolejną przyczyną kifozy są choroby zakaźne i niezakaźne takie jak:

  • zapalenie stawów kręgosłupa,
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa,
  • guzy kręgosłupa
  • radioterapia prowadzona w celu leczenia nowotworów złośliwych w dzieciństwie.

Ze względu na kąt krzywizny, rozpoznaje się kifozę normalną, z powiększonym kątem i wyprostowaną z obniżonym kątem.

Kifoza zwiększona posiada 3 stopnie:

  • Pierwszy określany jest w przypadku gdy diagnozowany jest kąt zgięcia 35 stopni.
  • Drugi określany jest w przypadku gdy diagnozowany jest kąt od 31 do 60 stopnia.
  • Trzeci określany jest w przypadku gdy diagnozowany jest kąt wygięcia od 60 stopni.

Przy wyraźnej kifozie możliwe jest uciskanie rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych, któremu towarzyszy utrata lub osłabienie czucia, osłabienie mięśni i zaburzenia narządów miednicy.

Funkcjonalna kifoza jest przejawem nieprawidłowej postawy. Powstaje z powodu słabego rozwoju mięśni pleców lub przyjmowania nieprawidłowej pozycji. W przeciwieństwie do innych rodzajów kifozy, w tym przypadku nadmierne skrzywienie zanika, gdy próbuje się wyprostować plecy lub ułożyć na twardej, płaskiej powierzchni.

Złamania kręgów piersiowych i lędźwiowych to są najbardziej powszechną przyczyną kifozy. Ryzyko kifozy zależy od ciężkości urazu, choroby układu mięśniowo-szkieletowego i przestrzeganie zaleceń lekarskich w trakcie okresu leczenia.

Zwyrodnieniowa kifoza jest wynikiem chorób takich jak: osteoporoza, zapalenie kości i stawów. Częściej występuje u kobiet w wieku starszym w połączeniu z wcześniejszymi urazami.

Kifoza – objawy

Kifoza zaczyna się rozwijać w wieku 12-15 lat. Początkowa faza procesu chorobowego przebiega bez wyraźnego bólu, czasem na tle skoliozy młodzieńczej. Nastolatek może narzekać na zmęczenie mięśni. Podczas badania lekarskiego chory ma zaburzoną postawę z nachyleniem kręgosłupa piersiowego do przodu. W miarę rozwoju choroby wzrasta kifoza piersiowa.

Stopniowo deformacja kręgosłupa jest bardziej ustalona. Poniżej i powyżej krzywizny klatki piersiowej dochodzi do nadmiernego wygięcia kręgosłupa do przodu. W późnym stadium choroby deformacja kręgosłupa staje się stabilna. Pacjent z kifozą wygląda na pochylonego lub garbiącego się. Ramiona wystają do przodu, a łopatki są odsunięte, klatka piersiowa zostanie wysunięta, a głowa z podbródkiem wystaje do przodu. Aby zrekompensować napięcie odkształconego kręgosłupa, rozwijają się płaskie stopy. Jeśli wystąpi wzrost kifozy w odcinku piersiowym, doprowadzi to do wygięcia do przodu kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego.W przyszłości zwiększa to deformację.

W trzecim i czwartym etapie kifozy narządy wewnętrzne będą narażone na zaburzenia. Towarzyszy temu rozwój chorób przewlekłych. W rezultacie wentylacja płuc zostanie zmniejszona, co prowadzi do sprzyjających warunków dla długiego przebiegu infekcji oskrzelowo-płucnych. Praca serca będzie utrudniona, a przestrzeń w klatce piersiowej zmniejszy się. Stopniowo naciskać będzie na żołądek, wątrobę, jelita, zmieniając pozycję nerek. Powoduje to zaburzenia w układzie trawiennym.

Kifoza – diagnostyka

Rozpoznanie rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania pacjenta. Ortopeda bada historię rozwoju choroby, określa cechy zespołu bólowego, zwraca uwagę na brak lub obecność zaburzeń neurologicznych. Badanie palpacyjne obejmuje plecy i szyję, określana jest siła mięśni i wrażliwość skóry. Specjalista bada odruchy ścięgien i przeprowadza osłuchiwanie serca i płuc.

Obowiązkowym etapem badania jest radiografia kręgosłupa, która może obejmować zarówno zdjęcia kierunkowe i boczne, jak i zdjęcia radiologiczne w niestandardowych projekcjach oraz w specjalnie wybranej pozycji pacjenta na przykład w warunkach rozciągania kręgosłupa.

W celu wykrycia patologii od strony tkanki miękkiej ortopeda może zlecić MRI. Aby ocenić zmiany patologiczne w strukturach kostnych ortopeda może zlecić tomografię komputerową.

Leczenia kifozy

Leczenie kifozy, obejmuje fizykoterapię, aby wzmocnić mięśnie pleców, masaż i fizjoterapię. Niektórym chorym zalecana jest terapia manualna. Noszenie gorsetów jest przepisywany przede wszystkim w celu zmniejszenia zespołu bólowego. Jednak ciągłe stosowanie gorsetów, w większości przypadków nie jest zalecane, ponieważ same nie mogą poprawić postawy, a ponadto mogą spowodować osłabienie mięśni pleców z późniejszym zaostrzeniem kifozy.

Wskazaniem do interwencji chirurgicznej jest:

  • Zespół chronicznego bólu, którego nie można wyeliminować metodami zachowawczymi.
  • Szybki postęp kifozy szczególnie towarzyszący zaburzeniom neurologicznym jak i zaburzeniom funkcji płuc i serca.
  • Wada kosmetyczna, która znacząco obniża, jakość życia chorego i zakłóca wykonywanie obowiązków zawodowych.

Celem operacji jest poprawienie kąta zgięcia kręgosłupa i zatrzymanie postępu deformacji, a także wyeliminowanie kompresji korzeni nerwowych oraz ochrona przed uszkodzeniami w przyszłości. Zabiegi chirurgiczne na kręgosłupie są uznawane, jako złożone interwencje na dużą skalę i są przeprowadzane w znieczuleniu ogólnym.

Czasami, aby osiągnąć pożądany wynik, wymagane są różne operacje. Dla wzmocnienia kręgosłupa, różne struktury wykonane z metali obojętnych, czyli tytanu i niklu. Nie powodują reakcji odrzucenia i mogą pozostawać w ciele bez konsekwencji przez wiele lat.


loading...

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *