Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Choroba Perthesa – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Choroba Perthesa to proces chorobowy charakteryzuje się zaburzeniami układu krążenia, a następnie martwicą głowy kości udowej. Jest to dość powszechna choroba i stanowi około 17% całkowitej liczby chorób wpływających na układ mięśniowo-szkieletowy. Cierpią na nie dzieci w wieku od 3 do 14 lat. Chłopcy są 5-6 razy częściej niż dziewczęta, ale dziewczęta mają bardziej ostry przebieg.

Choroba Perthesa – przyczyny

Przyjmuje się, że predyspozycjami do wystąpienia choroby Perthesa mogą być następujące czynniki:

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb
  • Drobne urazy mechaniczne na przykład siniak lub zwichnięcie więzadeł podczas skakania z małej wysokości. W niektórych przypadkach uraz jest tak mały, że może pozostać niezauważony.
  • Czasami dość niezgrabny ruch.
  • Zapalenie stawu biodrowego (przejściowe zapalenie błony maziowej) w zakażeniach drobnoustrojami i wirusami (grypa, dławica piersiowa, zapalenie zatok).
  • Zaburzenia gospodarki hormonalnej.
  • Naruszenia poziomu wapnia, fosforu i innych minerałów, które uczestniczą w tworzeniu się kości.
  • W wielu przypadkach ujawnia się dziedziczna predyspozycja do rozwoju choroby Perthesa, która może być spowodowana skłonnością do zaburzeń rozwojowych rdzenia kręgowego i genetycznie uwarunkowanych cech.
  • Struktura stawu biodrowego.

Choroba Perthesa – etapy choroby

Istnieje pięć stadiów choroby Perthesa:

  1. Zakończenie dopływu krwi, tworzenie ognisk aseptycznej martwicy. Strefa zmian strukturalnych nie przekracza 10%.
  2. Wtórne wrażenie złamania głowy kości udowej w zniszczonym obszarze. Może wystąpić uczucie dyskomfortu lub silny ból stawów biodrowych lub kolanowych. W strefie obciążenia, cienkie płytki kostne mają nieregularnie uformowane pęknięcia. Strefa zmian strukturalnych nie przekracza 10-30%.
  3. Zwyrodnienie tkanek, któremu towarzyszy skrócenie szyi uda. Podczas ruchu obciążenie powoduje ból, który nie znika w spoczynku. Jest to etap, który charakteryzuje się nierównomiernymi konturami głowy kości udowej, niewielkim stopniem załamania, pojawieniem się kilku ognisk ściskania lub degeneracji torbielowatej. Przestrzeń stawowa zwęża się lub rozszerza. Strefa zmian strukturalnych nie przekracza 30-50%.
  4. IV I V etap. Rozrastanie tkanki łącznej w miejscu martwicy. Ostry ból nawet w pozycji leżącej, staw jest pozbawiony funkcjonalności. Głowa uda jest całkowicie zniszczona. Wewnętrzne lub zewnętrzne krawędzie panewki są przesunięte. Przestrzeń stawowa jest zwężona lub zniknęła.

Przebieg choroby Perthesa zależy od wielkości i umiejscowienia miejsca martwicy. Z małym ogniskiem zapalnym możliwe jest całkowite wyleczenie. W przypadku rozległego pęknięcia głowy uda na kilka fragmentów, spoina może uzyskać nieregularny kształt: spłaszczony, wystający poza krawędź kostną panewki wgłębienia itp. Naruszenie anatomiczne pomiędzy głowicą i panewką, w tym przypadku powoduje dalsze pogorszenie i pojawienie się takich zmian jak: przykurcze, ograniczenie wsparcia i szybki rozwój ciężkiego zwyrodnienia stawów.

Choroba Perthesa – objawy

Objawy kliniczne choroby Perthesa w pełni uwydatniają się jedynie przy znacznym zniszczeniu chrząstki i tkanki kostnej w jamie stawu biodrowego. Do pewnego momentu może objawiać się bólem ciągnącym o niskiej intensywności, uczuciem, że kończyna staje się zdrętwiała po długim siedzeniu, sztywność ruchów w godzinach porannych itp.

Podczas rozwoju choroby u dzieci mogą powstać następujące typowe objawy:

  • Wyraźny zespół bólowy, narastający po każdej aktywności fizycznej.
  • Drgawki w mięśniach pośladkowych i biodrowych.
  • Zespół niespokojnych nóg w nocy.
  • Skrócenie jednej kończyny (z jednostronnym procesem zapalnym), kulawizna i zmiana chodu.
  • Ból i napięcie w biodrze i pachwinie, czasami występuje ból w okolicy wewnętrznej uda i kolana.
  • Ograniczenie ruchomości stawu biodrowego.
  • Brak możliwości niezależnego poruszania się na późniejszych etapach.

Konsekwencje choroby Perthesa bez szybkiego leczenia zawsze są druzgocące. Osoba może stać się niepełnosprawna z częściowym lub całkowitym zniszczeniem stawu biodrowego. Taki proces nie przebiega niezależnie. Ale możliwe jest skuteczne leczenie zachowawcze przy użyciu metod terapii manualnej.

Choroba Perthesa – diagnostyka

Najważniejszym badaniem, które ma zasadnicze znaczenie w diagnostyce choroby Perthesa jest RTG stawu biodrowego. Wynik zdjęcia rentgenowskiego zależy od stadium i ciężkości choroby. Ponadto można lepiej zobaczyć zmiany morfologiczne w MRI i USG stawów biodrowych. Laboratoryjne metody badań są niezbędne w przypadku różnicowania z innymi możliwymi chorobami stawu biodrowego.

Choroba Perthesa – leczenie

Dzieci w wieku 2-6 lat z łagodnymi objawami i minimalnymi zmianami na zdjęciach radiologicznych powinny być obserwowane przez ortopedę specjalna terapia nie jest wymagana. W innych przypadkach pacjenci są kierowane do oddziału ortopedycznego, a następnie leczone są ambulatoryjnie. Terapia zachowawcza jest długa, trwająca, co najmniej rok jednak średnio 2,5 roku, w ciężkich przypadkach do 4 lat.

Choroba Perthesa – leczenie obejmuje:

  • Stosowanie odlewów gipsowych, struktur ortopedycznych i łóżek funkcjonalnych, aby zapobiec deformacji głowy kości udowej.
  • Poprawienie dopływu krwi do stawu za pomocą metod medycznych.
  • Stymulacja procesów odbudowy zniszczonych tkanek i odbudowa kości.
  • Utrzymywanie napięcia mięśniowego.

Dzieci z chorobą Perthesa przez długi czas pozostają nieaktywne, co często powoduje pojawienie się nadwagi i późniejszego wzrostu obciążenia stawu. Dlatego wszyscy pacjenci mają przepisaną specjalną dietę, aby zapobiec otyłości. W tym samym czasie pokarm powinien być bogaty w białka, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i wapń. Podczas całego okresu leczenia stosuje się masaż i specjalne kompleksy terapii wysiłkowej. Dzięki zastosowaniu opatrunków gipsowych, które wykluczają możliwość aktywnych ruchów, mięśnie są elektrostymulowane.

Dzieciom przepisuje się leki w postaci zastrzyków doustnych i domięśniowych. Obciążenie nogi jest dopuszczalne tylko po radiologicznie potwierdzonym zespoleniu złamań. W czwartym etapie pacjenci mogą wykonywać ćwiczenia aktywne, na piątym etapie korzystają z kompleksów terapii wysiłkowej w celu przywrócenia sprawności mięśni i zwiększenia ruchów w stawie. Interwencje chirurgiczne w chorobie Perthesa występują w ciężkich przypadkach gdy dojdzie do pojawienia się ciężkich deformacji, podwichnięcia uda i tylko u dzieci w wieku powyżej 6 lat.

Osobom, które przeszły chorobę Perthesa, niezależnie od ciężkości choroby, zaleca się wykluczenie nadmiernych obciążeń stawu biodrowego przez całe życie. Przeciwwskazane jest bieganie i podnoszenie ciężarów. Pływanie i jazda na rowerze są dozwolone. Konieczne jest regularne uprawianie gimnastyki leczniczej. Nie można wykonywać pracy związanej z ciężkim wysiłkiem fizycznym lub przedłużonym pobytem na nogach.


loading...

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *