Psychiatria

Psychiatria – najczęściej diagnozowane choroby psychiczne

Psychiatria to gałąź medycyny badająca przyczyny, przejawy i leczenie chorób psychicznych. Historia psychiatrii, począwszy od odległej przeszłości i praktycznie do teraźniejszości, jest historią ludzkich dramatów i silnych namiętności, uprzedzeń i okrutnych prześladowań. Schizofrenia jest obecnie najpoważniejszą chorobą psychiczną. Przeważająca liczba pacjentów psychiatrycznych wymagających hospitalizacji to osoby cierpiące na schizofrenię lub podobne stany.

Psychiatria – najczęściej diagnozowane choroby psychiczne

Normalne funkcjonowanie ludzkiego organizmu, zwłaszcza mózgu, gruczołów dokrewnych, układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego, wpływa również na przebieg tych procesów i pomaga utrzymać równowagę siły fizycznej i psychicznej, która jest warunkiem zdrowia psychicznego.

Schizofrenia

Schizofrenia to jedno z zaburzeń psychicznych. Jest to zazwyczaj przewlekła i stopniowo rozwijająca się choroba, która często zaczyna się w okresie dojrzewania lub młodości. Ma wiele różnych symptomów, które stopniowo się rozwijają, coraz bardziej ograniczając możliwości osoby, aż wreszcie wpływają na całą jej osobowość, wpływając na zachowanie, reakcje emocjonalne, myślenie i aktywność życiową.

W psychiatrii należy do kategorii psychozy. Choroba dotyka kilku składników psychiki: umysłowej, emocjonalnej, behawioralnej i całego zestawu funkcji umysłowych. Istnieją różne formy schizofrenii (katatonicznej, prostej, paranoidalnej). W związku z tym objawy mogą się różnić, jednak najczęstsze są halucynacje, negatywizm, izolacja, apatia. Jednocześnie, chociaż schizofrenia ma pewien związek dziedziczny, nie można jej nazwać czysto genetyczną chorobą. Czasami  zdrowi rodzice bez historii rodziny z chorobami psychicznymi rodzą dzieci, które już w okresie dojrzewania wykazują zaburzenia psychiczne.

Paranoja (zaburzenie urojeniowe)

Paranoja to stan, który był wcześniej w psychiatrii zdefiniowany, jako zespół związany ze schizofrenią, ale teraz paranoja jest uważana za niezależny typ zaburzeń psychicznych, który charakteryzuje się tendencją do obwiniania ludzi i przypisywania im złośliwości. W wielu przypadkach przeważają nieuzasadnione podejrzenia, nieufność, zazdrość i zawiść, podejrzliwość, strach przed prześladowaniami i idee wielkości. Objawy te są często łączone w rodzaj systemu urojeniowego.

Psychoza maniakalno-depresyjna

Psychoza maniakalno-depresyjna to ciężka choroba psychiczna, wpływająca głównie na nastrój człowieka. W psychiatrii nazywana jest również chorobą afektywną dwubiegunową. Choroba charakteryzuje się nawracającymi atakami pobudzenia maniakalnego, na przemian z okresami depresji. Pomiędzy tymi atakami chorzy mogą odzyskać normalny stan. Podczas fazy maniakalnej nastrój jest tak podwyższony, pojawia się niepokój, bezsenność, przypływ myśli, zwiększona agresywność i drażliwość.

Podczas fazy depresyjnej, która może trwać tygodnie i miesiące, występuje opóźnienie umysłowe, objawiające się spowolnieniem aktywności fizycznej i intelektualnej, ogólnym zmęczeniem, apatią, poczuciem porażki, beznadziejnością, deprawacją siebie i hipochondrycznymi ideami i ideami. Chorzy myślą, że życie opuszcza ciało, zdrowie jest stracone na zawsze, śmierć nadchodzi. Depresji zwykle towarzyszy znaczny spadek poczucia własnej wartości. Często jest to już widoczne w wyglądzie i zachowaniu człowieka. W ciężkiej depresji istnieje stałe ryzyko samobójstwa, ponieważ tendencje autodestrukcyjne wymykają się spod kontroli.

Zaburzenie depresyjne

W psychiatrii zaburzenie depresyjne są dosyć często diagnozowane, mają tendencje do samooskarżania się, deprecjonowania siebie i często do autodestrukcyjnych zachowań przeważają również w innym typie depresji psychicznej, nawracającej w zaburzeniu depresyjnym. Najczęściej obserwuje się między 25 a 45 rokiem życia, chociaż może wystąpić w okresie dojrzewania. Kobiety chorują dwa razy częściej niż mężczyźni.

Ciężkiej fazie depresji towarzyszą bolesne i mroczne uczucia. Rodzina, przyjaciele, działalność zawodowa, hobby, książki, teatr, firma, wszystkie te różnorodne zainteresowania tracą atrakcyjność dla chorego. Teraźniejszość wydaje się ponura, przyszłość pozbawiona nadziei. Samo życie jest postrzegane, jako bezsensowne obciążenie. Codzienne problemy, niegdyś dyskretne lub łatwe do rozwiązania, osiągają skalę nie do pokonania. Niebezpieczeństwo samobójstwa, podobnie jak w psychozie maniakalno-depresyjnej, utrzymuje się tak długo, jak długo trwa stan depresyjny. Żadna inna choroba nie ma tak dużego odsetka osób próbujących popełnić samobójstwo.

Psychozy organiczne

Psychiatria uznaje psychozy organiczne jako głębokie zaburzenia psychiczne spowodowane uszkodzeniem tkanki mózgowej. Możliwe jest szybko rozwijające się ostre i raczej ciężkie zaburzenia psychiczne oraz przewlekłe zaburzenia. Różnice między ostrą i przewlekłą psychozą organiczną dotyczą nie tylko natury, ale także rokowania, leczenia. Przyczynami psychozy organicznej mogą być choroby zakaźne, zatrucia, stany halucynogenne, zaburzenia metaboliczne, kiła układu nerwowego, nowotwory i inne choroby mózgu, patologia hormonalna. Te przyczyny organiczne powodują wyraźne zmiany w strukturze i funkcji tkanki mózgowej. Takie zmiany, którym towarzyszy uszkodzenie naczyń krwionośnych mózgu, mogą prowadzić do zaburzeń psychicznych, które często przypominają chorobę psychiczną spowodowaną czynnikami psychicznymi.

Psychiatria – przyczyny chorób psychicznych

Chociaż w psychiatrii istota zaburzeń psychicznych pozostaje niejasna, przyczyny niektórych chorób psychicznych zostały już ustalone, eksperci diagnozują je i badają klinicznie. Przede wszystkim dotyczy to zaburzeń psychicznych związanych z chorobami organicznymi (takimi jak urazy głowy, infekcje lub inne zaburzenia mózgu występujące podczas wstrząsu mózgu, kiły, guzów, miażdżycy mózgowej), substancji toksycznych (alkohol, narkotyki, ołów, rtęć itp.), niedobór pewnych składników odżywczych i witamin (na przykład z pelagrą), zaburzenia hormonalne i metaboliczne, upośledzenie umysłowe, starzenie się.

Ta grupa obejmuje również epidemiczne wirusowe zapalenie mózgu, parkinsonizm i majaczenie (pomieszanie z halucynacjami, urojeniami i pobudzeniem ruchowym) związane z alkoholizmem, ostrym zakaźnym zapaleniem wątroby, włośnicą, tyfusem plamistym i innymi chorobami, którym towarzyszy wysoka gorączka. Strukturalne uszkodzenie mózgu może powodować napady padaczkowe. Ogólnie rzecz biorąc, jakiekolwiek uszkodzenie tkanki mózgowej może spowodować zaburzenie jej funkcji. Przejawiające się mniej lub bardziej poważnymi zaburzeniami myślenia, emocji lub zachowania.

Psychiatria – leczenie chorób psychicznych

W psychiatrii najbardziej rozwiniętą metodą leczenia zaburzeń psychicznych jest psychoterapia w jej różnych formach. Wiadomo, że w zaburzeniach emocjonalnych chory myśli o sobie więcej niż o zdrowiu. W procesie psychoterapii chory z poważnym zaburzeniem psychicznym uzyskuje przede wszystkim zrozumienie, ciepło i wsparcie emocjonalne w postaci relacji terapeutycznej między lekarzem a pacjentem, tj. między tymi, którzy słuchają, a tymi, którzy  chcą pomóc, i tymi, którzy potrzebują pomocy. Tak, więc leczenie staje się dla chorego doświadczeniem relacji z inną osobą, psychoterapeutą, który wyraźnie powstrzymuje się od krytyki i oceny i akceptuje wszystko, co człowiek czuje, mówi, myśli lub opisuje. Z pomocą psychoterapii ludzie stopniowo zwiększają swoją pewność siebie. Stają się bardziej świadomi granic własnych możliwości i akceptują fakt, że istnieją, ich poczucie rzeczywistości jest wzmocnione.

Psychiatria – farmakoterapia

W psychiatrii możliwości terapeutyczne psychiatrów znacznie wzrosły wraz z rozwojem nowych leków psychotropowych, tj.:

  • związki chemiczne działające, jako środki uspokajające,
  • leki przeciwdepresyjne,
  • środki psychostymulujące,
  • środki poprawiające nastrój itp.

Osiągnięcia psychofarmakologicznego podejścia do leczenia chorób psychicznych zostały docenione zarówno przez lekarzy, jak i pacjentów. Rozsądne użycie odpowiednich środków pozwala wyeliminować lub złagodzić wiele poważnych objawów psychicznych:

  • dezorientację,
  • apatię,
  • przewlekłe zmęczenie,
  • drażliwość,
  • pobudzenie,
  • agresywne zachowanie,
  • depresję,
  • lęki.

Leki psychotropowe są szeroko stosowane w leczeniu pacjentów z psychozą, nerwicą, przewlekłym alkoholizmem, uzależnieniem od narkotyków; są przepisywane nastolatkom z zachowaniami aspołecznymi, osobom cierpiącym na pobudzenie maniakalne lub delirium tremens.

Psychiatria – zapobieganie chorobom psychicznym

Znaczenie problemów współczesnej psychiatrii jest łatwiejsze do zrozumienia w świetle danych statystycznych. W szpitalach psychiatrycznych liczba pacjentów wynosi około jednej trzeciej wszystkich hospitalizowanych. Niemniej jednak jest to tylko niewielka część osób z pewnymi chorobami psychicznymi. Łączna liczba pacjentów psychicznych obejmuje większą rzeszę ludzi z których wielu cierpi na ciężkie, formy psychozy i nerwicy.

Zaburzenia psychiczne odgrywają ważną rolę w rozwoju narkomanii, alkoholizmu, przestępczości nieletnich i innych rodzajach przestępczości. Uzależnienie od kokainy występuje we wszystkich sektorach społeczeństwa. Jego konsekwencje dla młodych i utalentowanych ludzi są szczególnie tragiczne. Alkoholizm jest również powszechny wśród ludzi o dowolnej pozycji społecznej i należących do wszystkich grup społeczno-ekonomicznych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.