Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Widzenie tunelowe – przyczyny, objawy, leczenie, diagnoza

Widzenie tunelowe jest wadą wzroku, w przypadku której chory ma takie wrażenie jakby patrzył przez tunel albo rurkę. Wymienia się wiele przyczyn tego problemu. Zastosowana metod leczenia uzależniona jest tutaj od znalezienia właściwego powodu, prowadzącego do jej powstania.

Widzenie tunelowe jest ograniczeniem pola widzenia, które może być porównane do patrzenia w głąb studni lub przez wizjer. W rezultacie czego człowiek ma trudności w spostrzeżeniu tego, co znajduje się u góry, na dole, a także po bokach. Nieprawidłowość ta zasadniczo dotyka ludzi starszych, jednakże zdarza się ona młodszym osobom oraz dzieciom. Może ona pojawić się nagle albo też rozwijać się stopniowo, w niektórych przypadkach nawet przez wiele lat. Określona choroba nazywana jest także widzeniem peryferyjnym.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Widzenie tunelowe – przyczyny

Wymienić można wiele elementów wpływających na ukształtowanie się problemu widzenia tunelowego. Wymienia się tutaj: migrenę, choroby oczu, takie jak zaćma, jaskra, odwarstwienie siatkówki oraz zwyrodnienie barwnikowe siatkówki, nadmierny wysiłek fizyczny, efekt uboczny wykorzystywania różnych preparatów, narkotyki, alkohol, stany depresyjne, przewlekły stres, długotrwałe, negatywne emocje, guz mózgu, stwardnienie rozsiane oraz udar niedokrwienny.

Symptomy świadczące o pojawieniu się jaskry to mroczki w polu widzenia, ból oka, silnie przekrwione oczy, utrata wzroku, silne bóle głowy, nudności oraz wymioty. W takiej sytuacji bardzo często pojawia się także ograniczenia w polu widzenia, a więc widzenie tunelowe. Dochodzi tutaj do wzrostu ciśnienia w przedniej komorze oka, co przyczynia się do powstawania ucisku na małe naczynia, które odżywiają nerw wzrokowy. Taki efekt może doprowadzić z kolei do zaniku nerwu wzrokowego.

Migrenowe bóle głowy można podzielić na występujące z aurą oraz bez niej. Mogą przyczyniać się do tymczasowej utraty wzroku, podwójnego widzenia pojawienia się plam, migotania światła, widzenia niewyraźnego, nadwrażliwości na światło, a także widzenia tunelowego. Nieprawidłowości w zakresie narządu wzroku mogą wystąpić w czasie, ale również po ataku migreny, zasadniczo dotyczy to migreny z aurą. Pojawiają się one najczęściej na kilka minut, a następnie ustępują. Powodem widzenia tunelowego w migrenie z aurą mogą być impulsy nerwowe, poruszające się w mózgu, które powodują różnego rodzaju zakłócenia.

Widzenie tunelowe

Udowodniono także, że stosowanie używek oraz niektórych preparatów halucynogennych mogą przyczyniać się do ujawnienia się widzenia tunelowego. W sytuacji, gdy zażywany jest alkohol wizja ta jest niewyraźna albo podwójna, gdyż dochodzi do tracenia przez mięśnie oczu zdolności percepcyjnych. Środki oraz narkotyki halucynogenne mogą prowadzić do zaburzeń widzenia oraz zmiany w polu widzenia. Warto także zwrócić uwagę na czas intensywnego produkowania adrenaliny, co prowadzić może do pojawienia się problemów ze wzrokiem, ograniczenia pola widzenia, a także widzenia tunelowego.

Obecność guzów może dawać różne objawy. Uzależnione jest to od umiejscowienia zmiany, tempa jej wzrostu, ogólnego stanu zdrowia danej osoby, a także wieku. Szybko pojawiające się guzy przyczyniają się do wzmożenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego, co objawia się silnym bólem głowy mdłościami, wymiotami, obniżeniem sprawności intelektualnej, zaburzeniami świadomości, a także bardzo często obustronnym obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego. U większość pacjentów z nowotworem płata potylicznego dochodzi do powstania zaburzeń widzenia, zamazanego obrazu, falowania obrazu, widzenia podwójnego, problemu w odróżnieniu barw, omamów wzrokowych, a także widzenia tunelowego.

Ponadto negatywne uczucia mogą prowadzić do powstania psychologicznego widzenia tunelowego. Dochodzi do tego, gdyż napięcie, złość, frustracja, gniew oraz lęk wpływają na silne ograniczenie pola widzenia. W takiej sytuacji koncentrujemy się na fragmencie tego, co moglibyśmy ujrzeć. W związku z tym, wszelkie negatywne emocje prowadzą do tego, że pojawia się u nas widzenie tunelowe. Problem widzenia tunelowego u osób z nerwicą oraz depresją jest bardzo powszechny. Czasami może wystąpić zez albo oczopląs.

Widzenie tunelowe – diagnostyka i leczenie

W sytuacji, w której dostrzeżemy problemy ze wzrokiem, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Powody prowadzące do widzenia tunelowego są różne oraz związane są ze szczegółową diagnostyką. Bardzo istotny jest wywiad rodziny, a także rozmowa z osobą chorą na temat jego chorób, doświadczonych urazów głowy i oczu, a także przyjmowanych preparatów farmakologicznych. Takie działania przyczynią się do tego, że lekarz (neurolog, okulista, psycholog, psychiatra) podejmie decyzję dotyczącą dalszego postępowania leczniczego.

Leczenie widzenia tunelowego uzależnione jest od powodów prowadzących do powstania określonej dolegliwości. Nigdy nie należy bagatelizować problemów dotyczących wzroku, a szczególnie tych które ulegają nasileniu. Zdarzają się przypadki, w których widzenie tunelowe ustępuje w sposób samoistny, na przykład po dużym wysiłku fizycznym. W pozostałych przypadkach wymagane jest stosowanie preparatów leczniczych oraz terapii psychologicznej, a także interwencja chirurgiczna.

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *