Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Angiodysplazja jelita grubego – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Angiodysplazja jest najczęstszą nieprawidłowością naczyń krwionośnych w przewodzie żołądkowo-jelitowym. Dzieje się tak, gdy wcześniej zdrowe naczynia krwionośne ulegają degeneracji i osłabieniu. Normalne gładkie mięśnie w naczyniach krwionośnych rozluźniają się, a cienkie ścianki naczyń krwionośnych ryzykują krwawienie. Angiodysplazja jest drugą najczęstszą przyczyną krwawienia z przewodu pokarmowego u osób w wieku powyżej 60 lat.

 Angiodysplazja jelita grubego jest chorobą zwyrodnieniową, w której naczynia krwionośne zaopatrujące końcowe części jelita rozszerzają się i deformują. Głównymi objawami choroby są okresowe krwawienia z odbytnicy, które mogą prowadzić do rozwoju niedokrwistości. Angiodysplazja jest równie powszechna u mężczyzn i kobiet. Ta patologia jest przyczyną 4% wszystkich przypadków krwawienia z jelita grubego. Choroba w większości przypadków nie prowadzi do śmierci, ale znacznie pogarsza, jakość życia pacjentów. Rozpoznanie i leczenie wykonuje lekarz proktolog.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Angiodysplazja jelita grubego – przyczyny

Do chwili obecnej dokładne przyczyny angiodysplazji jelita do końca nie są jasne. Angiodysplazja może powodować trwałą kolkę, w której występuje ekspansja naczyń krwionośnych. Często przyczyną tej patologii są:

  • Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego
  • Choroby układu krążenia
  • Choroba nerek i płuc
  • Problemy z naczyniami krwionośnymi jelita i chorobą von Willebranda (skaza krwotoczna).

Bez względu na przyczynę, nabyta angiodysplazja jest chorobą, w której obserwuje się patologiczną strukturę normalnie uformowanych jelitowych naczyń krwionośnych. Według większości badaczy pod wpływem różnych przyczyn dochodzi do okresowej niedrożności żył podśluzówkowych, co jest następstwem skurczu mięśni gładkich. Wszystko to z czasem prowadzi do poszerzenia żył i sieci naczyń włosowatych. Na tym tle powstaje nabyta angiodysplazja okrężnicy. Stanowi patologicznemu może towarzyszyć niedokrwienie, które pogarsza przebieg choroby. W niektórych przypadkach angiodysplazja okrężnicy może być wrodzona.

Angiodysplazja jelita grubego – objawy

Angiodysplazja jelita grubego objawia się krwawieniem. Objawem choroby może być wydobywanie się krwi z odbytnicy. Na tym tle często rozwija się niedokrwistość. Większość krwawień nie zagraża życiu. Tylko 15% pacjentów ma masywną utratę krwi, co może prowadzić do śmierci.

Nabyta angiodysplazja jelita grubego rozwija się częściej u osób w wieku powyżej 60 lat. Objawy krwawienia z odbytu występują na tle wysiłku fizycznego lub pojawiają się bez konkretnej przyczyny. Często pacjenci z tą patologią przechodzą interwencje chirurgiczne związane z krwawieniem jelitowym. Pacjenci z angiodysplazją okrężnicy korzystają z pomocy proktologa, chirurgów i gastroenterologów.

Wrodzony obrzęk naczynioruchowy jelita grubego zaczyna pojawiać się we wczesnym dzieciństwie lub bezpośrednio po urodzeniu. Obraz kliniczny w tym przypadku jest również reprezentowany przez krwawienie z przewodu pokarmowego. Okres manifestacji choroby, częstotliwość i nasilenie objawów klinicznych zależą od stopnia uszkodzenia jelita grubego.

W przypadku angiodysplazji objawy jelit mogą być nieobecne. Objawy te mogą być również spowodowane innymi chorobami. Konieczne jest poinformowanie lekarza, jeśli któryś z nich się pojawił.

  • Krwawienie z odbytnicy
  • Anemia
  • Słabość
  • Zmęczenie
  • Skrócenie oddechu
  • Zawroty głowy
  • Ciemny stolec.

Angiodysplazja jelita grubego – diagnostyka

Aby zdiagnozować tę chorobę, stosuje się endoskopię i inne techniki instrumentalne. Główną metodą jest kolonoskopia z biopsją, która pozwala badać stan błony śluzowej jelita grubego.

  • Kolonoskopia ma dużą zdolność rozdzielczą, dzięki czemu możliwe jest jednoznaczne zdiagnozowanie rozprzestrzeniania się patologicznego procesu wzdłuż grubego jelita.
  • Kolejną ważną metodą diagnozowania choroby jest angiografia, w której bada się stan naczyń jelita grubego. Technika ta polega na wprowadzeniu kontrastowego materiału rentgenowskiego do krwi.
  • Bardziej szczegółową procedurą diagnostyczną jest scyntygrafia jelita grubego. Jest to realizowane przez wprowadzenie znakowanych erytrocytów.
  • Irygoskopia z wprowadzeniem kontrastowego baru pozwala nie tylko na zdiagnozowanie angiodysplazji okrężnicy, ale także na wyjaśnienie jej występowania w jelicie. Ponadto technika ta pozwala określić stan otaczających tkanek, szerokość i funkcjonalność jelit.
  • Diagnostyka laboratoryjna służy również do diagnozowania tej choroby. Konieczne jest przeprowadzenie ogólnego badania krwi, w którym można wykryć objawy niedokrwistości z powodu utraty krwi. Zaleca się również przeprowadzenie badania krwi utajonej w kale.

Angiodysplazja okrężnicy – leczenie

Leczenie ma na celu stabilizację każdego trwającego krwawienia za pomocą płynów i produktów krwiopochodnych. Początkową terapię zwykle osiąga się przez umieszczenie małej rurki przymocowanej do komory (endoskopu) w jelicie, aby powstrzymać osłabienie naczyń krwionośnych przed krwawieniem. Czasami chirurgiczne usunięcie dotkniętego jelita jest konieczne do zatrzymania krwawienia.

Jeśli chory nie może poddać się leczeniu chirurgicznemu z jakiegokolwiek powodu, lekarz może zaproponować embolizację naczyń poprzez wprowadzenie specjalnych polimerów. Taktyka terapeutyczna dla angiodysplazji okrężnicy zależy od objętości utraty krwi, częstości krwawienia i innych czynników. Ostatnio coraz częściej stosuje się leczenie medyczne, które eliminuje krwawienie z powodu dysplazji w naczyniach jelitowych. Według kilku badań, dobre efekty przynoszą: oktreotyd i hormony talidomidu.

Najczęstszymi terapiami leczniczymi są stosowanie estrogenu i progesteronu. Przy niewielkim, rzadko występującym krwawieniu jelitowym można zastosować fotokoagulację, ablację endoskopową i terapię obliteracyjną. Jeśli chory często doświadcza obfitego krwawienia, które znacznie pogarsza stan kliniczny i prowadzi do niedokrwistości, wówczas zalecane jest wycięcie krwawiącego miejsca w jelicie. Najczęściej resekcja esicy i odbytnicy. Po takich interwencjach wykonywane są operacje rekonstrukcyjne na esicy i odbytnicy.


Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *