Przepuklina udowa

Przepuklina udowa – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Przepuklina udowa to stan, w którym część narządów jamy brzusznej jest wykrywana, jako guz w obszarze uda. Ze względu na słabość tkanek mięśniowych narządy przechodzą przez pierścień udowy i spadają pod skórę. Czynnikami ryzyka powstania przepukliny udowej są: uraz w biodrze, nagłe zmiany masy ciała, powtarzane porody itp. Przepuklina udowa jest trudna do zdiagnozowania na wczesnym etapie, ponieważ jej powstawaniu nie towarzyszą żadne objawy, a niebezpieczeństwo patologii jest obarczone wysokim ryzykiem.

Jeśli ktoś czuje dyskomfort w pachwinie lub podbrzuszu, który powstaje po podnoszeniu ciężkich przedmiotów, kaszlu lub ćwiczeniach, jest zauważalne wybrzuszenie w udzie, znikające w pozycji leżącej, należy skonsultować się z chirurgiem przy wczesnym wykrywaniu przepukliny udowej.

Przepuklina udowa – klasyfikacja

  • Specjaliści wyróżniają przede wszystkim przepuklinę możliwą do korekty, są to wypukłości we wczesnych stadiach rozwoju, w których przepuklina z łatwością dopasowuje się do miejsca i objawia się stopniowo lub przy dużym wysiłkiem fizycznym.
  • Kolejny rodzaj przepukliny udowej charakteryzuje się zdolnością do umieszczenia jej we właściwym miejscu lub częściowym naprawieniu stanu lub braku takiej możliwości w ogóle. Ta forma choroby jest zwykle związana z pojawieniem się bólu, wynikające na przykład podczas znacznego obciążenia.
  • Trzeci rodzaj przepukliny udowej jest postacią choroby, która rozwija się na miękisz kompresji przepukliny. Upośledzona różnorodność tej choroby może powodować ostrą postać niedrożności, martwicy, zapalenia otrzewnej lub nawet zgorzelinowego zapalenia jelit.

Przepuklina udowa – przyczyny

Jeśli ciało znajduje się w zdrowym stanie, kanał udowy, przez który może występować przepuklina, jest nieobecny. Jego formowanie występuje poprzez, osłabienie ściany jamy brzusznej.

Worek przepuklinowy rozpoczyna się w żyle udowej, a poprzez kanał udowy rozciąga się do przedniej części kości udowej, obserwowaną częściej u kobiet. Specyfika anatomii kobiecego ciała, a mianowicie szersza miednica, jest determinowana przez mniej mocne tkanki i więcej przestrzeni do tworzenia worka przepuklinowego, zwykle poniżej więzadła pachwinowego.

Wśród stymulantów, które przyczyniają się do rozwoju choroby, ze względu na osłabienie ścian brzucha, można najpierw zidentyfikować słabość genetyczną tkanki, co prowadzi do powstania choroby u małych dzieci.

Wzrost ryzyka choroby jest również wspierany przez:

  • Szybką utratę wagi
  • Uraz mechaniczny
  • Obecność blizn (konsekwencja operacji chirurgicznych)
  • Zaburzenia w pracy układu nerwowego
  • Wzrost ciśnienia śródbrzusznego, na przykład na skutek wysiłku fizycznego u mężczyzn,
  • Trudności w wypróżnianiu się
  • Trudności w oddawania moczu
  • W przewlekłym kaszlu (u palaczy).
  • Dziedziczna słabość tkanki łącznej brzucha u dzieci w pierwszym roku życia
  • Uszkodzenie ściany brzucha
  • Paraliż nerwów unerwiających ścianę brzucha.

Przepuklina udowa – objawy

Oczywistym objawem rozwoju przepukliny udowej, szczególnie we wczesnych stadiach choroby, jest obserwacja niewielkiego guza, występu w okolicy fałdów pachwinowych. Objaw ten może zniknąć lub być mniej zauważalny, gdy pacjent przyjmie pozycję leżącą. Przepuklina udowa ma kształt torby, mały rozmiar, gładką powierzchnię, pojawia się w pozycji stojącej lub podczas wysiłku.

Dalszy postęp przepukliny udowej charakteryzuje się bolesnymi odczuciami w okolicy stawów biodrowych, które nasilają się nie tylko podczas wysiłku fizycznego, ale również podczas chodzenia lub w trakcie zmian warunków pogodowych.

Przepuklina szybko się zwiększa, staje się napięta, co może powodować:

Konsekwencją tego stanu może być zapalenie otrzewnej, martwica lub zgorzel ściany jelita.

Przepuklina udowa – diagnostyka

Podstawowym i obowiązkowym środkiem diagnostycznym, identyfikującym objawy choroby, jest natychmiastowa wizyta u chirurga, który wyznacza dalsze badania po szczegółowym badaniu pacjenta. Do specjalistycznej i dokładnej diagnostyki choroby wykorzystuje się szereg badań rentgenowskich, w szczególności irygoskopię i prześwietlenie rentgenowskie z wprowadzeniem środka kontrastowego do ciała pacjenta. W ramach diagnostycznej analizy rozwoju choroby ultrasonografia może być bardzo skuteczna, zarówno przepukliny, jak i narządy układu moczowo-płciowego.

Podsumowując metody diagnostyki przepukliny udowej:

  • Badanie przez chirurga
  • Irygoskopia – badanie rentgenowskie okrężnicy
  • Herniografia – metoda rentgenowska polegająca na wprowadzeniu do jamy brzusznej specjalnej substancji kontrastowej w celu zbadania przepukliny
  • Ultradźwięki przepukliny, pęcherza, jajników.

Przepuklina udowa – leczenie

Najbardziej skuteczną terapią chirurgiczną jest chirurgia plastyczna przepukliny udowej, wykonywana w szpitalu.

Przepuklina udowa u kobiet i mężczyzn nie nadaje się do leczenia zachowawczego. Samoleczenie lub noszenie bandaży może pomóc przez krótki czas, ale te manipulacje nie usuwają wypukłości. W żadnym przypadku nie stosuje się metod leczenia ludowego. To tylko pogorszy sytuację, w wyniku, czego może dojść do zapalenia lub naruszenia przepukliny.

Przepuklina udowa może być wyleczona jedynie operacyjnie. Operacja przepukliny udowej jest podobna do interwencji wykonywanych przy innych rodzajach przepuklin brzusznych. Lekarz otwiera przepuklinę, bada narządy, przywraca je na miejsce w jamie brzusznej i wzmacnia kanał przepuklinowy za pomocą syntetycznych implantów.

Operacje z przepukliną udową (hernioplastyka):

  • Klasyczny plastik z miejscowych tkanek – polega na zszyciu wady kanału udowego za pomocą syntetycznej niewchłanialnej nici z wykorzystaniem własnych tkanek pacjenta.
  • Plastik za pomocą syntetycznych protez (siatka) – podczas gdy syntetyczna proteza może być umieszczona przed otrzewną, a kanał udowy nie jest zszyty. W tej operacji hospitalizacja trwa średnio 2-3 dni, w zależności od złożoności sytuacji. Szwy są usuwane przez 10-12 dni.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.