Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Czerwonka – przyczyny, objawy, leczenie

Czerwonka to inaczej zakaźna biegunka, którą powodują bakterie Shigella lub ameby Entamoeba histolytica. Jej przykra konsekwencją jest stan zapalny błony śluzowej żołądka i jelit. Prowadzi to do pojawienia się biegunki zawierającej śluz lub krew. Dzięki dynamicznemu rozwojowi medycyny w XXI wieku choroba ta przy zastosowaniu odpowiedniego leczenia nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia pacjenta, niemniej jednak dawniej często prowadziła do śmierci.

Okres wylegania choroby trwa średnio do 10 dni.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Czerwonka – przyczyny

Głównym źródłem zachorowalności jest przedostanie się do organizmu pałeczki Shigella oraz ameby zwanej zwaną entamoeba histolytica. Do zakażenia dochodzi przez kontakt z chorym, lub przez zakażoną żywność. Dokładnie w wskutek kontaktu z osobą chorą, a bliżej związane jest to ze zjadaniem żywności zakażonej kałem osoby chorej. Jak to możliwe? Otóż wynika to z niedbałości o higienę rąk. Bakterie wywołujące czerwonkę rozprzestrzeniają się wraz z wypróżnianiem się osób zakażonych, którzy z kolei mogą przekazać bakterie na artykuły spożywcze. Powszechnie czerwonkę określa się jako “chorobę brudnych rąk”, gdyż wiąże się z niskim poziomem higieny osób zainfekowanych.

Najbardziej narażone na zachorowanie są dzieci do około czwartego roku życia, choć choroba ta może występować u każdego. Okresem największej zachorowalności jest wiosna oraz lato. Czerwonka możne zaatakować nasz organizm w wyniku obecności nawet kilku bakterii w organizmie. Nieleczona czerwonka może w rezultacie doprowadzić do śmierci.

Pałeczki bakterii Shigella rozprzestrzeniają się wraz z wydalaniem kału przez nosicieli i osoby chore. Wśród częstych przyczyn zarażenia czerwonką wymienia się spożycie zainfekowanej żywności i wody.

Bakterie Shigella odpowiedzialna za czerwonkę wytwarza dwa rodzaje toksyn:
– enterotoksynę,
– toksynę Shiga.

Wystarczy zaledwie kilka bakterii, by doszło do powstania choroby i pierwszych objawów.

Czerwonka – objawy

Objawy czerwonki są bardzo charakterystyczne i dość proste w diagnozowaniu, wśród najczęściej spotykanych wymienia się:
– silne dolegliwości bólowe w obrębie jamy brzusznej,
– wymioty,
– braku apetytu,
– objawów zatrucia,
– bolesnego parcia na stolec,
– oraz wysoka gorączka.
– wzdęcia,
– wzmożona perystaltyka jelit.
– tkliwość odbytu,
– biegunka,
– przyspieszony pasaż jelitowy,
– występowanie krwi i śluzu w stolcu,
– krwiste wymioty,
– przejściowa nietolerancja laktozy,
– zawroty głowy,

Charakterystyczne dla czerwonki są biegunki bardzo wodniste i dość obfite, z czasem doprowadzając do częstych wypróżnień o niewielkiej objętości, zawierających domieszki śluzu i krwi. Efektem przedłużających się biegunek może być znacznego stopnia odwodnienie. Odwodnienie może doprowadzić do niewydolności nerek a nawet zgonu.

Do najczęściej spotykanych objawów należą także objawy neurologiczne. Dotyczą w zależności od źródła około 40% zakażonych dzieci. Są to zwykle bóle głowy, sztywność karku, drgawki, objawy splątania, halucynacje, a także śpiączka. Do rzadkości należy zakażenie opon mózgowo rdzeniowych.

W przypadku Shigella dysenteriae może rozwinąć się nieadekwatne wydzielanie ADH z jednoczesną głęboką hiponatremią. Jeżeli nie wprowadzi się odpowiedniego leczenia biegunki takie mogą trwać nawet do 2 tygodni.
W przypadku dużych zaburzeń wodno – elektrolitowych może pojawić się także suchość błon śluzowych, bóle mięśni, problemy z krążeniem, apatia, senność.

Czerwonka – leczenie

CzerwonkaW celu rozpoznania choroby wykonuje się badanie endoskopowe oraz bakteriologiczne. Oprócz charakterystycznych objawów choroby należy wykonać posiewy kału. Jeżeli w trzech kolejnych próbach wykonywanych w odstępach 3 dniowych nie stwierdza się obecności bakterii świadczy to o wyzdrowieniu.

Czerwonkę bakteryjną należy różnicować z zatruciem pokarmowym, pełzakowicą, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz rakiem esicy i odbytu.

Podstawą leczenia czerwonki bakteryjnej są antybiotyki, dlatego należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

Jednym z najniebezpieczniejszych skutków czerwonki jest odwodnienie organizmu, dlatego by go uniknąć należy uzupełniać płyny jak najczęściej. W większości przypadków chory nie ma sił, dlatego konieczne jest zmuszanie do picia wody oraz słabej gorzkiej herbaty.

W czasie czerwonki zalecana jest bezwzględna dieta ze wskazaniem na spożycie kleiku oraz sucharów. Przez kilka dni należy natomiast unikać jarzyn i wszelkich produktów przyspieszających przemianę materii.

Czy można się ustrzec czerwonki? Czy istnieje jedno proste placebo? Otóż tak, wystarczy jedynie przestrzegać ściśle określonych zasad.

Zaleca się w szczególności:
– przestrzeganie podstawowych zasad higieny przyrządzania posiłków,
– dezynfekcję wydalin chorego i przedmiotów nimi zanieczyszczonymi,
– poddanie obowiązkowym badaniom sanitarno-epidemiologicznym osób podejmujących lub wykonujących prace w styczności z żywnością w zakładach produkcji i obrotu żywnością, z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi lub wymagające bezpośredniego kontaktu z ludźmi, np. w zakładach opieki zdrowotnej czy przedszkolach.

Badania te mają na celu wykrycie i odsunięcie od wykonywania ww. prac osób chorych i nosicieli pałeczek Shigella. Ograniczy to ryzyko przeniesienia zakażenia na inne osoby.

Ze względu na bardzo duże ryzyko zakażenia należy wyeliminować całkowicie czynniki chorobotwórcze mogące prowadzić do czerwonki.


loading...

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *