Pedofilia

Pedofilia – diagnostyka, przyczyny, leczenie, charakterystyka

Pedofilia istnieje wszędzie, na całym świecie i we wszystkich środowiskach, niezależnie od bogactwa, wykształcenia czy religii. Zaburzenia takie charakteryzują się nawracającymi, intensywnymi podniecającymi seksualnie fantazjami. Także popędami lub zachowaniami z udziałem dzieci (zwykle w wieku do 13 lat lub młodszych).

Pedofilia a prawo

Nikt nie jest odpowiedzialny za swoje fantazje, ale każdy jest odpowiedzialny za swoje czyny i czyny. Zabrania się także wszelkich aktów seksualnych z udziałem dziecka. Zabronione jest mówienie dzieciom, że się w nich zakochujecie, przedstawianie im uwag sugestywnych, pokazywanie im pornograficznego wizerunku. Ewentualnie pokazywanie im własnych narządów płciowych lub obserwowanie, jak się rozbierają. W wielu krajach osoba, która została skazana w sądzie za wykorzystywanie seksualne dzieci (wykorzystywanie dzieci), jest określana jako przestępca seksualny; u niektórych z tych osób zdiagnozowano później również pedofilię.

Dorosły kontakt seksualny z nieletnim jest przestępstwem i poważnym moralnym błędem. Pedofilia jest natomiast zaburzeniem psychicznym obejmującym pierwotny lub wyłączny pociąg seksualny do dzieci w okresie przed dojrzewaniem (nie tylko do osób poniżej 18 roku życia), które – jeśli zostaną zastosowane – są przestępstwem i poważnym moralnym błędem. Właściwie nawet wtedy jest to akt, który jest zły; mimowolne pociąganie seksualne, o ile pozostaje odłączone od zachowania, prawdopodobnie nie jest błędne samo w sobie.

Diagnostyka

Pedofilia jest klasyfikowana jako rodzaj parafilii. Rodzaj kategorii rozpoznanych zaburzeń określonych przez niezwykłe fantazje, pragnienia lub zachowania, które są powracające i podniecające seksualnie. Według DSM-5 , aby pedofilia została zdiagnozowana klinicznie, takie myśli i zachowania muszą powodować cierpienie lub trudności interpersonalne dotkniętej osoby lub powodować cierpienie, obrażenia lub śmierć osobom, które nie chcą lub nie są w stanie wyrazić zgody na zachowania seksualne.

Światowa Organizacja Zdrowia używa podobnej definicji. Zgodnie z obydwoma publikacjami, omawiane myśli i zachowania muszą być obecne przez co najmniej sześć miesięcy w diagnozie kliniczne. Osoba dotknięta chorobą musi mieć co najmniej 16 lat i co najmniej 5 lat więcej niż dziecko. Dziecko będące w centrum fantazji seksualnych danej osoby.

Rodzaje

Pedofilię można odróżnić od hebefilii (preferencji seksualnych osób, które zazwyczaj mają od 11 do 14 lat) i efebofilii (preferencje seksualne w późnym stadium-młodzież , zazwyczaj w wieku 15 i 16 lat).

Charakterystyka

Typowy pedofil nie jest w stanie znaleźć satysfakcji w dorosłym związku seksualnym i może mieć niską samoocenę. Seksualne przyciąganie do dzieci dominuje w życiu pedofila, często powodując, że jednostka żyje w strachu. Jeśli pedofil próbuje nawiązać kontakt seksualny, spotkanie często zatrzymuje się przed stosunkiem. Wtedy pedofil uzyskuje satysfakcję seksualną poprzez pieszczoty dziecka, a czasami tylko poprzez sam widok narządów płciowych.

Reakcje dziecka będącego ofiarą mogą wahać się od strachu – zwłaszcza jeśli chodzi o siłę lub przemoc (lub groźbę użycia siły lub przemocy) – do oszołomienia lub biernej przyjemności. Chociaż niektóre dzieci wydają się bardziej zdenerwowane wcześniejszymi ostrzeżeniami rodzicielskimi niż faktycznym spotkaniem. Spotkanie seksualne często może być dla nich bardzo traumatyczne, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu przemoc.

Przyczyny

Przyczyna pedofilii jest niejasna. Chociaż nieprawidłowości biologiczne, takie jak brak równowagi hormonalnej, mogą przyczyniać się do zaburzeń u niektórych osób, czynniki biologiczne nie zostały udowodnione jako przyczyny. W wielu przypadkach zachowania pedofilne wydają się być związane z wykorzystywaniem seksualnym lub zaniedbaniem doświadczanym w dzieciństwie oraz z nietypowym rozwojem emocjonalnym lub psychologicznym. Badania wykazały również, że chłopcy wykorzystywani seksualnie częściej stają się pedofilami lub przestępcami seksualnymi. Dziewczęta, które były molestowane seksualnie częściej reagują na zachowania autodestrukcyjne, takie jak nadużywanie substancji lub prostytucja . Większość pedofilów to mężczyźni; stan ten jest rzadki u kobiet.

Leczenie

Kiedy osoba z pedofilią działa w oparciu o swoje pragnienia i powoduje, że dziecko cierpi, na ogół uważa się to za poważne przestępstwo seksualne. Oczekuje się, że pacjenci, u których zdiagnozowano to zaburzenie, będą chętnie uczestniczyć w programach leczenia. Wśród skutecznych form leczenia pedofilii są terapie poznawcze i behawioralne. Terapie, które wykorzystują trening empatii i restrukturyzację zniekształconych i dewiacyjnych wzorców myślowych.

Trening empatii uczy pacjenta, jak patrzeć na jego zachowanie z perspektywy ofiary. Terapia zniekształceń poznawczych próbuje zrestrukturyzować odbiegające od normy pojęcia pacjenta. Na przykład poprzez wzmocnienie faktu, że przymuszanie dzieci do czynności seksualnych jest niewłaściwym zachowaniem. W niektórych przypadkach leki takie jak cyproteron, które tłumią aktywność testosteronu u mężczyzn, mogą być skuteczne. Głównie w zmniejszaniu agresywnego zachowania i popędu seksualnego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.