Syndrom leniwego jelita

Syndrom leniwego jelita – przyczyny, objawy, leczenie, diagnostyka

Syndrom leniwego jelita odnosi się do stanu, w którym zmniejsza się napięcie mięśni jelitowych, które muszą przesuwać bryłę pokarmową, a następnie kał w kierunku od dwunastnicy do linii prostej. W wyniku tego zaparcia rozwijają się, a długotrwałe narażenie na jelitowe odchody prowadzi do zatrucia organizmu, ponieważ absorpcja trwa nadal, tylko teraz, wraz z wodą, niebezpieczne związki chemiczne dostają się do krwioobiegu.

Syndrom leniwego jelita – przyczyny

Na syndrom leniwego jelita znacznie częściej zapadają ci, którzy przyjmują bardzo mało płynów w ciągu dnia, skarżą się na problemy trawienne, a ich dieta jest uboga w warzywa i owoce. Leniwe jelita są problemem dla ludzi po 40-50 roku życia a nawet więcej w starszym wieku, dotyczy osób, które prawie nie mają aktywności fizycznej, codziennie stosują leki na bóle serca lub na problemy z krążeniem krwi.

Główne przyczyny to:

  • Siedzący tryb życia: skurcze mięśni prążkowanych kończyn i tułowia aktywują pracę i wygładzają mięśnie jelita
  • Niska zawartość błonnika w spożywanych produktach: to właśnie złożony węglowodan zawarty we włóknach roślinnych powoduje pracę jelit
  • Zaparcia
  • Mechaniczne przeszkody dla mas kałowych: hemoroidy, nowotwory, polipy. W rezultacie ściana jelita rozciąga się, i gromadzi kał
  • Niewielka ilość spożywanego płynu: w rezultacie woda jest szybko absorbowana z pożywienia, a stolec staje się suchy. W tym stanie trudno mu przejść przez jelita
  • Ciąża: powiększona macica i zespół progesteronu hormonalnego w celu rozluźnienia mięśni gładkich prowadzi do syndromu leniwego jelita
  • Spożywanie takich produktów, jak: biały chleb i bułki, ryż biały, kiełbasa, ser, ryby solone, gotowane mleko, kakao i kawa
  • Przyjmowanie niektórych leków: zawierających glin, magnez i żelazo, antydepresanty, leki przeciwbólowe
  • Choroby zapalne przewodu pokarmowego
  • Stresujące sytuacje: wprowadzają dezorganizację w pracy układu wegetatywnego
  • Jedzenie żywności z GMO, soli metali ciężkich i innych niebezpiecznych związków
  • Picie herbaty lub kawy tuż po jedzeniu
  • Zaburzenia krążenia krwi w naczyniach przenoszących krew do jelita
  • Choroby endokrynologiczne, zwłaszcza niedoczynność tarczycy
  • Choroba Parkinsona, w której działanie układu nerwowego jest zdezorientowane.

Syndrom leniwego jelita – objawy

Można wymienić takie objawy syndromu leniwego jelita:

  • Zaparcie
  • Twardy stolec, czasem drapiąc odbyt aż do krwawienia z odbytnicy
  • Uczucie wzdęcia
  • Ociężałość w żołądku
  • Nieprzyjemny zapach z ust
  • Zmniejszony apetyt
  • Suchość w ustach
  • Osłabienie
  • Zmęczenie
  • Senność
  • Drażliwość
  • Skłonność do alergii
  • Wysypka na skórze
  • Bóle głowy i bóle mięśni.

Późniejsze oznaki leniwego jelita będą pogarszać stan skóry, włosów i paznokci ich suchość i kruchość.

Syndrom leniwego jelita – diagnostyka

Aby zdiagnozować syndrom leniwego jelita, lekarz musi zbadać żołądek pacjenta, a także dowiedzieć się, jakie odczuwa dolegliwości. Ponadto, diagnostykę wykonuje się za pomocą badania palcem odbytnicy w celu określenia stanu zwieracza odbytu.

Analizy

Aby zdiagnozować chorobę, lekarze przeprowadzają następujące testy laboratoryjne:

  • Analiza kału, krwi i moczu
  • Wykonują test krwi na wapń, hormony tarczycy i elektrolity.

Istnieją również procedury diagnostyki instrumentalnej:

  • Kolonoskopia
  • Prześwietlenie jelita z kontrastem w celu oceny przejścia jelitowego.
  • Rektosigmoidoskopia – wziernikowe badanie końcowego odcinka jelita grubego
  • Anorektalna manometria – ocenia się funkcje zwieraczy odbytu.
  • USG tarczycy, a także narządy w okolicy brzucha.
  • MRI kręgosłupa.

Syndrom leniwego jelita – leczenie

Leczenie syndromu leniwego jelita rozpoczyna się od zidentyfikowania przyczyny tego stanu, a jeśli patologia była spowodowana słabą przepuszczalnością jelita na pewnym poziomie, to przekrwienie jest wyeliminowane. W tym przypadku skręt jelita, polipy, guzy, węzły hemoroidów są usuwane chirurgicznie.

Jego podstawą jest nie tyle przyjmowanie leków poprawiających pracę mięśni, ile metod dostępnych dla wszystkich do samodzielnego ustąpienia: dieta, gimnastyka, masaż, korekta stylu życia. Duża kumulacja materii kałowej może doprowadzić do zatrucia całego organizmu. Z powodu zaparć mogą rozwinąć się hemoroidy i neurastenia.

W leczeniu zespołu leniwego jelita stosuje się czopki, a oprócz tego lewatywa z roztworu soli: 1 szklanka wody 2 łyżeczki soli lub z dodatkiem oliwy z oliwek. Aby pozbyć się kału, potrzebne są również środki przeczyszczające: głównie osmotyczne – zatrzymujące płyn w jelicie. W niektórych przypadkach stwardniały kał musi zostać usunięty za pomocą sondy lub palca (w rękawicy).

Taktyka leczenia zespołu

Normalizacja ruchliwości jelit jest głównym zadaniem odpowiedniej terapii. Aby to zrobić, trzeba zmienić swój styl życia. Należy spożywać odpowiednią ilość płynów. Nie można opóźniać wypróżnień. Środki przeczyszczające mogą być stosowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Manipulacje lewatywą, zalecane przez specjalistę, powinny być wykonywane prawidłowo.

Problemy z leniwym jelitem mogą prowadzić do rozwoju poważniejszych problemów. Ze względu na długie gromadzenie się składników odżywczych w jelicie, zaczynają gnić i mogą prowadzić do rozwoju trwałego zapalenia błony śluzowej jelita. W trakcie leczenia należy stosować witaminy – regularne przyjmowanie 400 mg magnezu i 500 mg witaminy C pomaga zapobiegać zaparciom.

Leczenie ziołowe

Należy przygotować taką samą ilość następujących składników: korzeń lukrecji, kwiaty bzu czarnego, owoce kopru włoskiego, trójkolorowy fiołek,  kora kruszyny i liście brzozy. 1 łyżkę stołową wymieszanych ziół zalać 1 szklanką wrzącej wody a następnie gotować przez kolejne 10 minut. Powstały wywar powinien być schłodzony i przecedzony. Picie powinno odbywać się codziennie przez kilka dni (duże łyki).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.