Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Przetoka jelitowa – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Przetoka jelitowa to nienaturalna komunikacja między światłem przewodu jelitowego a innymi narządami lub skórą. Przetoki wewnętrzne często nie pojawiają się przez długi czas. Ponadto może nastąpić utrata masy ciała, zwiększająca ryzyko niewydolności wielonarządowej. Powstają z powodu nekrozy lub uszkodzenia ściany jelita, w wyniku, czego jej zawartość dostaje się do jamy brzusznej lub na zewnątrz.

W przypadku wczesnego rozpoznania w 40% przypadków, możliwe jest wyleczenie metodami zachowawczymi, ale najczęściej konieczne jest wyeliminowanie patologii chirurgicznej. Większość przetok jelitowych towarzyszy różnym powikłaniom, dlatego konieczne jest szybkie leczenie. Diagnozę wykonuje się za pomocą badań rentgenowskich, endoskopowych i laboratoryjnych, próbek z barwnikami.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Przetoka jelitowa – przyczyny

Najczęstszą przyczyną powstawania przetoki jest martwica ściany jelita z powodu miejscowych zaburzeń krążenia.

Może to prowadzić do chorób zapalnych:

  • Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego
  • Choroba Crohna
  • Uchyłki jelita
  • Rak
  • Naruszenie dopływu krwi
  • Gruźlicze uszkodzenie przewodu jelitowego, układu krążenia i ściany odżywiania jelit (guzki, przepuklina krezkowa, patologia naczyniowa).

Powstawanie przetok jelit często występuje na tle wnikających i tępych urazów brzucha. Bardzo częste przyczyny przetok jelit nawet do 70% wszystkich przypadków powiązane jest z powikłaniami pooperacyjnymi:

  • Śródmiąższowe ropnie
  • Zapalenie otrzewnej
  • Niedrożność jelitowa.

Tworzenie się kanałów przetoki między jelitem, innymi narządami i skórą prowadzi do poważnych zaburzeń w ciele. Główne mechanizmy chorobowe rozwoju niewydolności wielonarządowej związanej z utratą treści pokarmowej, zaburzenia wchłaniania substancji odżywczych, zatrucia w wyniku procesu zapalnego w przetoki.

Jeśli przetoka jelita jest wrodzona, pojawia się z powodu anomalii w rozwoju narządów wewnętrznych. Może to być nieotwieralność przewodu żółciowego, nieprawidłowość przewodu krętniczo-pępkowego. Patologia objawowa może również wynikać z uszkodzenia mechanicznego ścian jelita podczas urazu lub zabiegu chirurgicznego. I to jest operacja, która powoduje przetokę jelitową w połowie przypadków.

Może wystąpić uszkodzenie pourazowe jelita po fragmentacji lub ran kłutych, guzach żołądka. Czasami przyczyną przetoki jelitowej są błędy medyczne, na przykład z powodu niewłaściwego usunięcia wyrostka robaczkowego, otwarcie ropni lub intubacji jelitowej. Może to być również nieprawidłowe sondowanie lub pozostawienie gazików z tamponem w jamie brzusznej.

Przetoka jelitowa  – objawy

Objawy przetok jelitowych w dużej mierze zależy od ich lokalizacji, cech morfologicznych, czasu wystąpienia. Prawie bezobjawowe są wewnętrzne przetoki jelitowe, nisko leżące i dobrze uformowane. W takich przypadkach, czasami wystarczy terminowa konserwatywna terapia, aby je zamknąć. Wszystkie inne typy patologii postępują z różnymi zewnętrznymi lub wewnętrznymi objawami. Ostry ból występuje zwykle tylko w przypadku przetok pooperacyjnych, podczas gdy inne postępują prawie bezboleśnie.

Ale towarzyszą im inne objawy:

  • Silne zatrucie organizmu
  • Ciężka biegunka
  • Wzrost temperatury
  • Poważne wyczerpanie i utrata masy ciała
  • Odwodnienie
  • Niewydolność nerek
  • Obniżenie ciśnienia krwi
  • Tachykardia
  • Osłabienie, zmniejszona wydajność
  • Zaburzenia snu, depresja i drażliwość
  • Konwulsyjne skurcze mięśni.

Zewnętrznie, chory może być zidentyfikowany przez silną suchość i bladość skóry, jego kończyny są zimne, podskórne żyły nie są widoczne. W powstawaniu przetok zewnętrznych, gdy zawartość jelita wycieka na skórę, może wystąpić zapalenie skóry i ropny obrzęk.

Najczęstsze powikłania obejmują:

  • Zaburzenia równowagi wody i elektrolitów
  • Posocznicę
  • Zapalenie skóry
  • Krwawienie
  • Utratę błony śluzowej jelita cienkiego.

Przetoka jelitowa – diagnostyka

Konsultacje gastroenterologa i chirurga. Podczas badania lekarz ustala przebieg przetoki, jej cechy morfologiczne. Prawidłowo przeprowadzone badanie przetoki pozwoli na przypisanie niezbędnego do potwierdzenia diagnozy badania. Aby wyjaśnić lokalizację przetoki, może być wymagana analiza stężenia bilirubiny, kwasów żółciowych i enzymów trzustkowych, które można oddzielić dla bilirubiny. Duże znaczenie kliniczne mają również próbki z barwnikami. Jeśli lekarz podejrzewa przetokę w jelicie cienkim, błękit metylenowy podaje się do picia, w obecności przetoki jelita grubego wstrzykuje się, jako lewatywę. W zależności od czasu pojawienia się barwnika w wypływie z przewodu przetokowego ustala się dokładne umiejscowienie przetoki.

Aby ocenić stan narządów wewnętrznych, ich związek z przebiegiem przetoki może wymagać:

  • USG jamy brzusznej
  • Wielorzędowej spiralnej tomografii komputerowej narządów jamy brzusznej
  • RTG narządów jamy brzusznej.

Szeroko stosowane są również metody kontrastu rentgenowskiego: rentgenografia przejścia baru w jelicie cienkim, irygoskopia, fistulografia (wprowadzenie kontrastu do przebiegu przetoki).

Przetoka jelitowa – leczenie

Leczenie chorych z przetokami jelitowymi odbywa się na oddziałach chirurgii, osoby z przetoką bez istotnych objawów mogą otrzymać leczenie w oddziale gastroenterologii lub ambulatorium. Terapia przetok jelitowych zawsze rozpoczyna się od środków konserwatywnych. Niedobór płynów jest kompensowany, stan jonów elektrolitów jest znormalizowany. Jeśli w okolicy przetoki znajduje się ropna rana, ciężkie zapalenie skóry, następuje likwidacja ognisk infekcji wraz z terapią detoksykacyjną.

Terapia lokalna obejmuje stosowanie opatrunków z roztworami hipertonicznymi i enzymatycznymi, maści antyseptyczne i pasty. Skóra jest chroniona przed rozładowaniem jelit za pomocą dowolnych dostępnych metod. Fizyczne badania przesiewowe polegają na utworzeniu bariery między skórą a płynną zawartością jelita za pomocą past, kleju, folii polimerowych itp.

Metoda biochemiczna to nakładanie na przetokę jelitową chusteczki zwilżonej białkiem jaja, mlekiem, kwasem mlekowym. Do ochrony mechanicznej należy stosować różne aspiratory i obturatory zapobiegające uwalnianiu treści jelitowych. W okresie leczenia zachowawczego konieczne jest ustalenie pełnego i zróżnicowanego żywienia dojelitowego i, jeśli to konieczne, żywienia pozajelitowego. Konserwatywne środki mogą prowadzić do zamknięcia utworzonej przetoki jelitowej przez okres od jednego do dwóch miesięcy.

Operacja jest również wskazana w przypadku przetok jelitowych, jeśli konserwatywne środki nie doprowadziły do spontanicznego zamknięcia przetoki.

Może się to zdarzyć w przypadku:

  • Niedrożności przewodu jelitowego
  • Jeśli przyczyną powstania przetoki było ciało obce
  • Z powstawaniem bardzo wysokich przetok z dużą ilością wyładowań
  • Z towarzyszącą chorobą zapalną jelit
  • Gdy nowotwór złośliwy zostanie wykryty na etapie zaniku.

Leczenie chirurgiczne wymaga ostrożnego, długiego przygotowania przedoperacyjnego. Podczas operacji określa się dokładne umiejscowienie przetoki, jej wycięcie wraz z dotkniętym obszarem jelita oraz nałożenie zespolenia śródmiąższowego. W przypadku niektórych rodzajów przetok możliwe jest zamknięcie pozaotrzewnowe.

Ze skomplikowanymi przetokami rurkowymi, które nie leczą się z leczeniem zachowawczym, a we wszystkich przypadkach z przetoką gąbczastą leczenie jest możliwe tylko przy pomocy zabiegów chirurgicznych. W tym celu stosuje się metody zewnątrzotrzewnowe, zewnętrzne i dootrzewnowe.

Zewnętrzne sposoby zamykania jamy mogą być stosowane do niekompletnych przetok gąbczastych o małych rozmiarach. Wykonywane jest izolowanie ścian jelit i szycie rany. Podczas wykonywania operacji dootrzewnowych najczęściej wykonuje się resekcję uszkodzonej części jelita. Czasami wymagane jest całkowite usunięcie miejsca z przetoką. Odbywa się to po podłączeniu prowadzącej i wyprowadzającej pętli jelita z zastosowaniem zespolenia. Ta operacja nazywana jest także zamykaniem przetoki jelitowej.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *