Nagła śmierć sercowa

Nagła śmierć sercowa – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Nagła śmierć sercowa jest spowodowana chorobą serca i przejawia się w nagłej utracie świadomości, w ciągu jednej godziny od wystąpienia objawów ostrych. Występuje ona zawsze niespodziewanie.

Przez nagłą śmierć sercową rozumie się stan, w którym serce nagle i bez wcześniejszych przyczyn przestaje walczyć. Często osoby z tą patologią wydają się całkowicie zdrowi od strony układu sercowo-naczyniowego. Mimo to, przy dokładniejszym badaniu, często znajdują się zwapniałe naczynia w sercu. Wraz z wiekiem zwiększa się ryzyko nagłej śmierci sercowej.

W większości przypadków nagła śmierć sercowa jest spowodowana naruszeniem krążenia krwi w naczyniach serca (choroba wieńcowa). Z tego powodu rozwija się zaburzenie rytmu serca (migotanie komór), co prowadzi do nagłej śmierci.

Nagła śmierć sercowa – przyczyny

Mechanizm nagłej śmierci sercowej w zdecydowanej większości przypadków jest związany z bardzo częstymi nie rytmicznymi skurczami komór serca, w innych przypadkach z rzadkim rytmem serca i zatrzymaniem akcji serca.

Choroby, które najczęściej, są przyczyną nagłej śmierci sercowej.

  • Choroba niedokrwienna serca (naruszenie przepływu krwi przez tętnice serca z pojawieniem się blaszek miażdżycowych, złogi cholesterolowe są, w co trzecim z czterech przypadków.
  • Rozszerzona kardiomiopatia (choroba, w której występuje wzrost jam serca, zmniejszenie grubości mięśnia sercowego i spadek siły bicia serca).
  • Kardiomiopatia przerostowa (choroba, w której występuje zwiększenie grubości niektórych obszarów mięśnia sercowego i zmniejszenie jam serca).
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego.
  • Arytmogenna kardiomiopatia prawej komory –  (choroba, w której części tkanki tłuszczowej lub tkanki łącznej powstają w prawej komorze serca i której towarzyszą zaburzenia rytmu serca).
  • Zwężenie zastawki aortalnej (choroba serca, w której występuje zwężenie w obszarze zastawki aortalnej).
  • Wypadanie płatka zastawki mitralnej (wypadnięcie jednego lub obu zastawek do lewej komory przedsionkowej z kurczeniem się komór serca).
  • Serce sportowca (zmiany w sercu, wynikające z długotrwałego intensywnego wysiłku fizycznego).
  • Anomalie w rozwoju tętnic wieńcowych (choroba wrodzona, w której własne tętnice serca mają obszary zwężenia lub krętości).

Nagła śmierć sercowa

  • Choroba Wolfa-Parkinsona-White’a – wrodzona wada serca zmieniająca strukturę, w której znajduje się dodatkowa ścieżka przewodząca do impulsu elektrycznego pomiędzy przedsionkiem a komorą. Towarzyszy temu wysokie ryzyko zaburzeń rytmu serca.
  • Syndrom Brugada – choroba wrodzona, która powoduje okresowe omdlenia (utrata przytomności ze spadkiem ciśnienia krwi) na tle częstoskurczu komorowego, szybkie tętno, którego źródło znajduje się w komorach serca.
  • Idiopatyczny częstoskurcz komorowy jest chorobą, której przyczyna nie jest znana. Wraz z nim pojawiają się nagłe epizody częstoskurczu komorowego, szybkie tętno, którego źródło znajduje się w komorach serca. Ataki ustają same lub prowadzą do śmierci.
  • Nierównowaga elektrolitów (naruszenie proporcji potasu, sodu, wapnia i magnezu zawartych w organizmie biorących udział w różnych procesach zachodzących w organizmie).
  • Nowotwory serca – guzy o łagodnej lub złośliwej naturze. Nowotwory złośliwe rzadko pojawiają się w sercu, częściej jest to penetracja komórek nowotworowych z innych narządów.
  • Uchyłki lewej komory serca, rzadka wrodzona cecha budowy serca.
  • Zespół obturacyjnego bezdechu sennego (zatrzymanie oddychania podczas snu). Syndrom ten objawia się przez chrapanie, zatrzymanie oddychania we śnie i senność w ciągu dnia. Pacjenci umierają głównie w nocy.

Nagła śmierć sercowa – objawy

  • Utrata przytomności
  • Drgawki
  • Rozszerzone źrenice
  • Oddychanie jest najpierw głośne i częste, następnie kurczy się staje się rzadkie, po 1-2 minutach następuje zatrzymanie oddechu.

Nieodwracalne zmiany w komórkach ośrodkowego układu nerwowego (mózgu i rdzenia kręgowego) rozwijają się w ciągu 3 minut po wystąpieniu nagłej śmierci sercowej.

Zwiastun nagłej śmierci sercowej:

  • Silny nacisk lub zaciskający ból za mostkiem lub w sercu
  • Tachykardia (częste bicie serca) lub bradykardia (rzadkie bicie serca)
  • Zaburzenia hemodynamiczne (obniżenie ciśnienia krwi, słaby puls, sinica ciała, pojawienie się stagnacji płynu w płucach)
  • Zaburzenia oddychania – najczęściej zatrzymuje oddychanie podczas snu.

W zależności od czasu trwania przerwy między atakiem serca a momentem wystąpienia śmierci, jest:

  • Natychmiastowa śmierć serca (człowiek umiera w ciągu kilku sekund)
  • Szybka śmierć serca (człowiek umiera w ciągu godziny).

Nagła śmierć sercowa – diagnostyka

Diagnoza jest zawsze ustalana pośmiertnie.

  • Gdy autopsja nie zostanie rozpoznana, zostaje stwierdzone poważne uszkodzenie narządów wewnętrznych, które mogło spowodować śmierć.
  • Nieurazowa natura, niespodziewana i natychmiastowa śmierć umożliwiają odróżnienie nagłej śmierci sercowej od innych rodzajów śmierci, nawet przed autopsją.
  • Osoby z chorobami, które mogą powodować nagłą śmierć sercową, wymagają przeprowadzenia wywiadu z rodziną w celu zidentyfikowania czynników ryzyka dla ich rozwoju pod kątem możliwego wpływu na nie.
  • Badanie fizyczne. Określa kolor skóry, obecność obrzęku, zjawiska stagnacji w płucach, puls, zmierzone ciśnienie krwi. Podczas osłuchiwania serca, ustala się dźwięki akustyczne.
  • Analiza krwi i moczu. Przeprowadzana w celu wykrywania chorób systemów krwiotwórczych i moczu, a także do określania obecności w organizmie choroby zapalnej i nowotworowej.
  • Biochemiczne badanie krwi. Poziom cholesterolu, cukru we krwi, kreatyniny i mocznika, kwasu moczowego.
  • Oznaczanie układu krzepnięcia krwi określenie zwiększonego krzepnięcia krwi, znaczne zużycie czynników krzepnięcia, aby zidentyfikować skrzepy krwi.
  • Badanie toksykologiczne: określenie stężenia we krwi wielu leków (chinidyny, prokainamidu, trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, digoksyny), ponieważ przedawkowanie może powodować zaburzenia rytmu.

Nagła śmierć sercowa – leczenie

Leczenie nagłej śmierci sercowej należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych 5-6 minut (najlepiej w ciągu pierwszych 3 minut, gdy nie doszło jeszcze do nieodwracalnego zaburzenia krążenia mózgowego.

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (stałe uciskanie klatki piersiowej, aby ułatwić wydalanie krwi z komór serca) pozwala na uzyskanie czasu na przybycia lekarza

Defibrylacja (zastosowanie porażenia prądem do przedniej ściany klatki piersiowej) jest jedynym możliwym sposobem przywrócenia częstości akcji serca.

W przypadku skutecznej resuscytacji chory powinien zostać hospitalizowany w oddziale ratunkowym gdzie zostanie przeprowadzone dokładne badanie w celu ustalenia przyczyn mogących doprowadzić do nagłej śmierci sercowej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.