Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Hipernatremia – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Hipernatremia to choroba, w której wzrost poziomu sodu w surowicy prowadzi do wartości 145 mmol / L lub wyższej. Ponadto występuje obniżona zawartość płynów w organizmie. Schorzenie ma dość wysoką śmiertelność. Głównym źródłem zaburzeń jest utrata wody lub niewystarczająca jej ilość w organizmie, a także nadmierne spożycie sodu. Podobny obraz można zaobserwować w trakcie wielu chorób. Główny zewnętrzny objaw jest uważany za stałe silne pragnienie. Ponadto, wśród objawów występuje zmniejszone łaknienie, nudności i wymioty, senność, utrata przytomności i śpiączka.

Ponieważ objawy są niespecyficzne, proces ustalania prawidłowej diagnozy powinien mieć zintegrowane podejście. Testy laboratoryjne wysuwają się na pierwszy plan, a pozostałe procedury i czynności zlecane przez lekarza mają drugorzędne znaczenie. Leczenie w przeważającej większości przypadków jest ograniczone do stosowania metod konserwatywnych, a mianowicie do doustnego lub dożylnego podawania substancji leczniczych.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Hipernatremia – przyczyny

Hipernatremia z reguły rozwija się w następujących przypadkach:

  • Nadmiaru sodu w osoczu krwi
  • Niedoboru płynów w organizmie
  • Połączenie powyższych kryteriów.

Tak, więc przyczyny hipernatremii są następujące:

  • Nadużywanie żywności lub leków wzbogaconych w sód
  • Rozległe oparzenia
  • Zwiększone pocenie
  • Przewlekłe zaburzenie wypróżniania, a mianowicie biegunki, przedłużone wymioty
  • Moczówka prosta
  • Niewydolność nerek
  • Dożylny wlew roztworów sodu
  • Nadużywanie leków, w szczególności hormonów kortykosteroidów
  • Przerost lub guzy nadnerczy
  • Zbyt małe przyjmowanie płynów
  • Nierównowaga hormonalna
  • Naruszenie procesu termoregulacji
  • Glukozuria (obecność cukru w moczu)
  • Hipoglikemia (niedocukrzenie)
  • Niedobór glukozy
  • Zapalenie nerek
  • Zespół nerczycowy
  • Wyczerpanie organizmu
  • Szeroki zakres uszkodzeń mózgu
  • Choroby z ośrodkowego układu nerwowego, wątroby lub układu sercowo-naczyniowego
  • Kryzys nadciśnienia
  • Choroba Cushinga.

U dzieci, chorobę można sprowokować także:

  • Niewłaściwe przygotowanie żywności dla niemowląt
  • Nadmiernie niska masa urodzeniowa.

W zależności od przebiegu hipernatremia dzieli się na stan:

  • Ostry – występuje najczęściej
  • Przewlekły – ta forma występuje w przypadkach, gdy objawy charakterystyczne dla tej choroby w postaci naruszenia równowagi wodno-elektrolitowej, obserwuje się przez ponad 2 dni.

Ponadto istnieje kilka stopni nasilenia przebiegu tej choroby:

  • Umiarkowany – stężenie sodu nie przekracza 150 mmol / l
  • Średnio-ciężki – zawartość takiej substancji wynosi od 150 do 160 mmol / l
  • Ciężki – poziom sodu osiąga poziom 170-180 mmol / l.

W oparciu o dystrybucję sodu lekarze identyfikują następujące formy hipernatremii:

  • Hipowolemiczne – utrata wody występuje poprzez skórę, nerki, przewód pokarmowy, a także układ oddechowy
  • Hiperwolemiczny – rozwija się na tle stosowania hipertonicznych roztworów lub leków, które obejmują sód
  • Normowolemiczny – jest konsekwencją braku równowagi hormonalnej moczówki prostej.

Hipernatremia – objawy

W przypadku takiej choroby najbardziej charakterystycznym symptomem jest silniejsze pragnienie lub jego całkowita nieobecność.

Ponadto objawy hipernatremii są następujące:

  • Nadmierna pobudliwość
  • Zaburzona świadomość
  • Wysoka aktywność mięśniowa
  • Napady drgawkowe
  • Mózgowe zaburzenia naczyniowe
  • Zwiększenie dziennej objętości wydalanego moczu
  • Osłabienie
  • Sucha skóra i błony śluzowe
  • Zmniejszona wydajność
  • Napady padaczkowe
  • Pęknięcie żył, na tle, którego rozwijają się krwotoki śródczaszkowe
  • Uporczywa senność.

Przewlekła hipernatremia najczęściej występuje całkowicie bezobjawowo. W niektórych przypadkach rozwija się obrzęk mózgu, co prowadzi do rozwoju śpiączki u całkowicie zdrowej osoby. Należy jednak pamiętać, że każda patologia występująca w tej kategorii pacjentów postępuje znacznie szybciej. Stopień nasilenia objawów chorobowych zależy od takich czynników:

  • Wiek
  • Główne źródło etiologiczne
  • Nasilenie problemu
  • Szybkość wzrostu jonów sodu.

Hipernatremia – diagnostyka

Diagnoza hipernatremii może być postawiona tylko przez lekarza, który opiera się na danych laboratoryjnych. Mimo to diagnoza powoduje wdrożenie całego szeregu działań. Pierwszy etap diagnozy jest przeprowadzany bezpośrednio przez lekarza i obejmuje:

  • Zapoznanie się z historią choroby – często pomaga zidentyfikować najbardziej patologiczne źródło takiego zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, które jest charakterystyczne dla danego pacjenta
  • Gromadzenie i analiza historii życia – może to wskazywać na źródło fizjologiczne, które wywołuje brak płynów lub wzrost zawartości sodu, na przykład długotrwałe wymioty lub biegunkę, a także przedawkowanie leków
  • Ocena skóry i błon śluzowych
  • Pomiar częstości akcji serca, temperatury i ciśnienia krwi
  • Dokładne badanie fizyczne pacjenta
  • Szczegółowe badanie pacjenta lub jego rodziców – w celu ustalenia pierwszego wystąpienia i nasilenia objawów.

Zalecane badania laboratoryjne:

  • Ogólna analiza krwi
  • Biochemia krwi
  • Testy do oznaczania poziomu sodu w surowicy
  • Próbki z odwodnieniem
  • Ogólna analiza moczu.

Ponadto zlecane są do wykonania takie badania diagnostyczne jak:

  • MRI
  • EKG
  • Ultrasonografia nerek
  • Codzienne monitorowanie ciśnienia krwi.

Hipernatremia – leczenie

Leczenie hipernatremii odbywa się indywidualnie dla każdego pacjenta. Wynika to z faktu, że lekarz bierze pod uwagę takie czynniki:

  • Stopień nasilenia choroby
  • Czas trwania choroby
  • Cechy obrazu klinicznego
  • Przyczyny choroby.

Przede wszystkim lekarz będzie starał się pozbyć podstawowego problemu, który spowodował powstanie opisanej choroby, bez tego specyficzna terapia nie ma sensu. Z tego wynika, że podstawą do likwidacji dolegliwości jest przestrzeganie diety oszczędzającej, a mianowicie:

  • Ograniczenie stosowania soli kuchennej (nie więcej niż 6 gramów na dzień) i obfitego reżimu picia, a także wystarczające spożycie białka, tłuszczu i węglowodanów
  • Zaleca się wzbogacić menu o świeże warzywa i owoce, produkty mleczne i soki
  • Dożylne podawanie roztworów glukozy
  • Wlew chlorku potasu
  • Przyjmowanie leków moczopędnych i preparatów wapnia
  • Stosowanie niesteroidowych substancji przeciwzapalnych
  • Stosowanie leków eliminujących towarzyszące objawy.

Leczenie hipernatremii prowadzi się stopniowo, ponieważ przy ostrej normalizacji zawartości sodu istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia obrzęku mózgu lub płuc. W ciężkich przypadkach pacjentom przepisuje się hemodializę, która pozwala im pozbyć się nadmiaru jonów sodu. Czas trwania takiego leczenia będzie indywidualny dla każdego pacjenta.


Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *