Szukaj
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Życie z HIV – jak wygląda codzienność osoby z HIV?

Życie z Hiv to nie tylko ciężka sytuacja dla samego chorego ale i dla osób mu bliskich. Codzienność bywa różna i mimo już ćwierćwiecza od epidemii HIV wciąż świadomość społeczna w tym zakresie kuleje.

Życie z HIV

Dla wielu osób diagnoza HIV wydaje się być fikcją, tymczasem każdy może się zarazić, nawet nieświadomie. Faktycznie ilość zachorowań maleje, a Who zapowiada iż do 2030 roku epidemia zostanie całkowicie zatrzymana. Mimo wszystko wirus jest groźny i nowo zakażonych przybywa. Wystarczy chwila nieuwagi i ryzyka, by i nas ten problem mógł dotyczyć. Mimo wszystko diagnoza to nie wyrok, jak niegdyś była postrzegana.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Sytuacja osób zakażonych na przestrzeni lat zdecydowanie się poprawiła, natomiast nadal zakażenie HIV bywa powodem dyskryminacji. Nie brakuje stereotypów, aczkolwiek lęk wobec chorych jest znacznie mniejszy. Wraz z tymi zmianami więcej osób jest skłonnych otwarcie się przyznać, ze jest chorymi. Zwłaszcza dotyczy to osób publicznych. Fakt choroby wpływa na codzienne życie, a poziom zaufania innych wobec chorego rośnie wraz z upływem czasu od zakażenia.

Strach, obawa i niewiedza

Hiv trzeba oswoić. Tuż po diagnozie zarówno u samego chorego jak i jego bliskich, otoczenia panuje strach i obawy. Akceptacja choroby pomaga się dowiedzieć co nieco o wirusie i tym samym rozwiać obawy z nim związane. Często chorzy na HIV sami się izolują i stygmatyzują do czasu zaakceptowania swego stanu. Mimo wszystko większość chorych informuje o chorobie tylko najbliższe sobie grono rodziny czy znajomych.

Rzadko potrafi powiedzieć o HIV w pracy, sąsiadowi, czy w sklepie. Doświadcza lęku o swoje zatrudnienie, dając kolejne zwolnienie lekarskie ze szpitala zakaźnego. Lęki, upokorzenie i smutek są zależne od środowiska. O wiele lepiej traktuje się osoby z HIV w większych miastach, gdzie króluje tłum i mało kogo obchodzi ktoś obcy. Osoby zakażone żyjące w małych miejscowościach mają zdecydowanie trudniejszą sytuację.

Jak się zachować?

Niewiele mówi się o tym jak zachowywać się w stosunku do osób chorych. Jak zareagować na diagnozę? Inaczej to będzie wyglądało będąc w pozycji partnera seksualnego a inaczej jeśli powie nam o diagnozie współpracownica, czy sąsiad. W przypadku partnera musimy pomyśleć też o sobie i swoim bezpieczeństwie, zdrowiu. Właściwą reakcją na informację, że ktoś bliski jest zakażony HIV jest postawa wspierająca, pełna zrozumienia i współczucia, ale też sygnalizująca, że zakażenie nie oznacza końca świata.

Gdy nie mamy wiedzy o HIV warto jest ją zdobyć. To pozwoli nam zrozumieć kłopoty i uczucia osoby chorej. Autentyczność i przyznanie się do niewiedzy czy nawet lęku jest dla osoby zakażonej bardziej do przyjęcia niż sztuczna akceptacja i późniejsze unikanie kontaktu. Prócz reakcji na wiadomość z drugiej strony warto przemyśleć jak sami byśmy się mieli zachować mówiąc o zarażeniu ie HIV.

Prawny obowiązek informowania o zakażeniu dotyczy wyłącznie partnerów seksualnych. Jednak warto jest nie pozostawać z diagnoza w osamotnieniu i mówić, zwłaszcza bliskim, którym ufamy i którzy mogą zapewnić nam wsparcie w potrzebie. Może się okazać, że osoba z którą chcemy się tą informacja podzielić nie jest jeszcze gotowa na taką wieści i wówczas lepiej się z nią wstrzymać.

Często jest tak, że informacja o HIV weryfikuje znajomość, przyjaźń, a nawet związek. Związki, które mają w swoim doświadczeniu życie z HIV, często bywają dojrzalsze. Zmierzenie się z HIV to spore wyzwanie, zwłaszcza w sferze seksu który wyklucza spontaniczność. Ale najtrudniejszym tematem jest rodzicielstwo. Pomimo, ze medycyna wyeliminowała ryzyko przeniesienia wirusa z matki na dziecko to wciąż temat tabu.


loading...

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *